تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٦ - تو را ما به عنوان وكيل براى ايشان نفرستاديم

حديث را كه به روايت أبو ذر نشنيده‌اى كه: رسول خدا (ص) گفت: «مردى گفت به خداى سوگند كه او فلانى را نخواهد آمرزيد، پس خدا گفت: چه كس با سوگند ياد كردن گفت كه من نخواهم آمرزيد؟ پس بدانى كه من او را آمرزيدم، و عمل آن ديگرى را با گفتن اين كه خدا فلانى را نخواهد آمرزيد باطل كردم».

[٥٥] وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌- و پروردگارت درباره آن كسان كه در آسمانها و زمين جاى دارند داناتر است،» و مى‌داند كه چه مى‌كنند. (من) موصوله را كه براى عاقل مى‌آيد ملاحظه كن، پس مى‌توانيم بگوييم كه: پروردگارت به آنچه در آسمانها و زمين از جنس عاقل زندگى مى‌كند آگاهى دارد، خواه از جنس بشر باشد و خواه از جنس فرشتگان.

وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى‌ بَعْضٍ‌- و ما بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر برترى بخشيديم.» پيامبران نيز همچون ديگر افراد بشر درجات فروتر و برتر دارند، و برترين پيامبران رسولانند، و برترين رسولان/ ٢٥٠ پنج رسولند كه به نام اولوا العزم خوانده مى‌شوند كه برترين آنان رسول اللَّه (ص) است، و رسول اللَّه (ص) در حديثى گفته است

«به شش چيز از ديگر پيامبران برترى يافتم: جامعترين كلمات به من بخشيده شد، و با ترس دشمنان از من از فاصله‌اى برابر با يك ماه راهپيمايى نصرت شدم، و غنايم جنگى بر من حلال شد، و زمين محل سجود پاكيزه من قرار گرفت، و به همه آفريدگان مبعوث شدم، و پيامبرى به من پايان يافت».

وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً- و به داود زبور داديم.» چنان مى‌نمايد كه زبور داوود كتاب دعا و مناجات داوود با خداوند سبحانه و تعالى بوده است، و چنان كه معلوم شده، شماره كتابهاى خدا صد و بيست و چهار است كه هر يك از آنها به مقتضاى اوضاع و احوال زمانى معين نازل شده است، و شايد تنها ذكر شدن كتاب داود به سببهاى زير مى‌بوده باشد

١- خدا در آن از آمدن پيامبر محمّد (ص) بشارت داده و گفته است كه به زودى زمين را ميراث بندگان صالح خويش قرار خواهد داد.