تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٢ - سخن نيكو

بازمانده‌هاى شرك بوده باشد، و به همين جهت است كه سياق بار ديگر به قضيه شرك مى‌پردازد، و اين كه خدايان پندارى باطل نمى‌توانند زيان و ضرر را از آنان دور كنند يا به آن تغيير شكل دهند.

بلكه كسانى كه ايشان آنان را به خدايى مى‌خوانند، به نوبه خود در صدد آنند كه وسيله‌اى براى نزديكى با خدا پيدا كنند، و اميدوار به رحمت اويند و از عذاب او مى‌هراسند.

به رغم وجود خدايان باطل، خداوند همه نيروها را تا پيش از روز رستاخيز مى‌ميراند تا روشن شود كه آنها نمى‌توانند از مردم خود زيانى را دور كنند.

نخستينيان آيات خداوندى را ردّ كردند. ثمود كه انكار كردند و به شتر ستم ورزيدند كه اين خود نشانه و آيه‌اى روشنى بخش است و آيات الهى نيست مگر براى ترساندن.

هدف از اين ترساندن ما آزمون بشر است در حالى كه قدرت و علم خداوند بر مردم احاطه دارد. خداوند آنها را با خوابى به رسولش الهام كرد مورد آزمون قرار داد، چنان كه شجره ملعونه در قرآن را موجب فتنه دانسته است. (درخت زقوم كه در دنيا تبهكارانى چون بنى اميه مظهر آن به شمار مى‌آيند)، ولى آيات ترساننده تنها بر خود كامگى آنها مى‌افزايد.

شرح آيات

سخن نيكوآية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، تفسير هدايت - مشهد، چاپ: اول، ١٣٧٧.

٥٣] مشركان اين چنين شبهاتى را درباره پيامبر برمى‌انگيزانند. مسئوليت دعوتگران الهى در اين ميان چيست؟ پاسخ آن است كه درون مايه رسالت دعوتگران الهى حق است و صواب. اگر آنها بهترين شيوه‌ها را در دعوت خود به كار بندند در حقيقت اين شبهات را تكذيب كرده‌اند ولى اگر بهترين اسلوب را در دعوت خود برنگزينند، شيطان از اين فرصت بهره خواهد برد و اشتباهات را در چشم مشركان بزرگ خواهد كرد و دشمنى با مؤمنان را در قلب ايشان خواهد آراست و به‌