تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٥ - انگيزه دوم
هدفهاى كتاب و انگيزههاى هدايت
و بنا بر اين كتاب چون خواستار بهرهمند شدن مردمان از هدايت است، در وجود آنان انگيزههاى نفسانى مناسبى بهوجود مىآورد كه سبب توجه كردن اشخاص به آن و عمل كردن به مقتضاى آن است، و از اين گونه است
بيم دادن
كه آن تأثير كاملتر دارد، چه انسان بنا بر طبيعت خود از زيان بيش از آن مىترسد كه از چيزى توقع منفعت دارد، پس اگر به تو بگويند كه چون فلان كار انجام ندهى به يك ميليون دينار دست نخواهى يافت، چنان متأثر و ناراحت نمىشوى، ولى اگر بگويند كه چون فلان كار را انجام ندهى يكصد دينار زيان خواهى ديد، تمام كوشش خود را به كار مىاندازى كه از زيان كردن يكصد دينار اجتناب كنى.
و از اين قرار گريختن از زيان بيش از خاصيتى از طبيعت بشر است كه در جستجوى منفعت و سود بردن، و به همين سبب بيم دادن نقشى اساسى در زندگى انسان ايفا مىكند. و كتاب بيم دهنده حقى/ ٣٥٦ به آن عذاب شديد است كه از جانب پروردگار قوى عزيز نازل مىشود.
انگيزه دوم
آن، انگيزه بشارت و مژده دادن است كه خدا به انسان وعده آن مىدهد كه چون به توسط كتاب هدايت شود، و به وفق برنامههاى آن عمل كند، به پاداشى نيكو و نعمتهاى اضافى دست خواهد يافت كه از همه آنچه در دست بشر است بزرگتر است، چه بنا بر آن در بهشت برين جاودانه باقى خواهد ماند.
در اين جا احساس مهمى از انسان برانگيخته مىشود كه عبارت از دوستى و علاقه او به خلود و جاودانگى و ترس از زوال و فناى نعمت است، و كتاب از اين