تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٧ - انواع شرك

براى انجام دادن عمل شايسته كه تعبير از آن با يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ‌ دليلى بر پيوستگى و استمرار آن است، از خداوند متعال اطاعت كند.

معنى اين جمله قرآن آن است كه آنان پيوسته و ادامه‌دار به انجام دادن كارهاى نيك مى‌پردازند، و همين استمرار حايز اهميت است، چه كار نيكى در فلان وقت انجام دادن بهره‌اى نصيب انسان نمى‌كند، بلكه شايسته است كه نيت عمل صحيح و درست باشد، و رفتار فرد سالم، تا بتوان گفت كه اعمال او صالح و شايسته است.

[٣] ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً- كه هميشه در آن باقى و برقرار خواهند ماند.» آيا آدمى در كجا به چنين پاداشى دسترس پيدا مى‌كند؟ در دنيا يا در آخرت؟ در عالم برزخ يا در روز قيامتى كه پنجاه هزار سال طول مى‌كشد يا در بهشت؟

قرآن آن را محدود نمى‌كند، و اين بيان كننده مطلق بودن آن است، يعنى كه اين پاداش پاداشى دايمى است كه از دنيا آغاز مى‌شود و در همه آن مراحلى كه ذكر آن گذشت ادامه مى‌يابد، تا آدمى به در بهشت برسد و در آن گام نهد.

در اين گفته اطمينان و مژده‌اى براى مؤمنان وجود دارد كه اگر به اعمال صالحه ادامه دهند، هيچ سببى براى آن وجود ندارد كه از مرگ بهراسند، بلكه تمايل ايشان به جهاد در راه خدا و بالا بردن كلمه او چنان است كه مرگ نسبت به آنان عنوان خسارت و زيان ندارد، و تنها انتقال از مرحله‌اى با نعمتهاى محدود، به مراحل ديگرى است كه نعمتهاى با دوامتر و بزرگتر دارد.

انواع شرك‌

[٤] وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً- و كسانى را بترساند كه گفتند: خدا براى خود فرزندى اختيار كرده است.» بزرگترين گناهى كه انسان مرتكب آن مى‌شود اين است كه از ميدان يكتاپرستى خالص و محض خارج شود، و براى خدا/ ٣٥٨ در وحدانيت و يگانگى او