تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٠ - سوره النحل(١٦) آيات ١٠٦ تا ١١٣
[١٠٥] و مؤمن به خدا بر خدا به افترا دروغ نمىبندد، مخصوصا با توجه به اين امر كه رسول اللَّه آشكارا درباره وسعت دامنه گناه افترا بستن بر خدا تأكيد كرده است، پس چگونه امكان آن هست كه اگر مؤمن باشد خود مرتكب چنين جرم و گناهى شود؟! إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ- كسانى به خدا دروغ مىبندند كه به آيات خدا ايمان ندارند، و آنان دروغگوياناند.» آن كس كه به آيات خدا ايمان دارد، كه شخص رسول اللَّه بدون شك آشكارترين مصداق براى چنين كس بود، از دروغ گفتن مىترسد، و او به اندازهاى نيرومند است كه نيازى به دروغ گفتن ندارد، و چندان عالم است كه هرگز در گودال دروغ سقوط نمىكند.
به همين سبب در حديث نبوى: از عبد اللَّه بن جراد آمده است كه از پيامبر (ص) پرسيد كه «آيا مؤمن زنا مىكند؟ گفت: امكان دارد! گفت: آيا مؤمن دزدى مىكند؟ گفت: گاه چنين مىشود! گفت: آيا مؤمن دروغ مىگويد؟
گفت: نه» و در پى آن پيامبر خدا (ص) اين آيه را تلاوت كرد إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ.
/ ١٣٢
[سوره النحل (١٦): آيات ١٠٦ تا ١١٣]
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ (١٠٦) ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ (١٠٧) أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ (١٠٨) لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرُونَ (١٠٩) ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هاجَرُوا مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا ثُمَّ جاهَدُوا وَ صَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (١١٠)
يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ (١١١) وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ (١١٢) وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ وَ هُمْ ظالِمُونَ (١١٣)