الذّريعة إلى تصانيف الشّيعة ط اسماعیلیان - الطهراني، آقا بزرك - الصفحة ١٠٩٢ - ديوان مقيم طهراني أو شعره
بمسجد لنبان
٧٠٦٤: ديوان مقيم تبريزي أو شعره
و هو الميرزا مقيم بن الملا بايندر هاجر من تبريز إلى عباسآباد أصفهان و اتصل بمنوچهر خان حاكم لر كوچك و ذهب إلى لر كوچك، و مات فيها أورد النصرآبادي في (نر ٩ و ١٣- ص ٤٠١ و ٤٨٠) بعض مطالع غزلياته و بيتا من مثنوية و جوابه لمحتشم كاشاني و كذا في (گلشن- ص ٤٤٣) و عنه في القاموس التركي و في (تش- ص ٣٤) سماه مقيمي بن ملا بهادر
ديوان مقيم تبريزي
مر بعنوان تخلصه جوهري.
ديوان مقيم جعفري
المذكور في ص ١٩٧ ترجم في (نر ٦ و ٩- ص ١٨٦ و ٢٦٥) و ذكر شعره في رثاء ملهمي تبريزي.
ديوان مقيم خراساني
و اسمه محمد مقيم. مر بتخلصه إنصاف خراساني في ص ١٠٨ و يأتي مقيم مشهدي.
ديوان مقيم رشتي أو شعره
و اسمه مقيما. كان أبوه شاهنامه خوان و اشتغل هو بالزركشة فعرف بزركش كما مر في ص ٤٠١ و في هميشه بهار سماه مقيماي زرگر.
٧٠٦٥: ديوان مقيم سبزواري أو شعره
سافر إلى الهند و رجع إلى وطنه. أورد شعره في (گلشن- ص ٤٤١).
٧٠٦٦: ديوان مقيم سهارنپوري
و اسمه محمد مقيم المصاحب مع أحمد علي رسا اللكهنوي. له نشتر غم المنسوب إلى رسا أيضا. كذا ذكر في (گلشن- ص ٤٤٢) و عنه في القاموس التركي بعنوان مقيم هندي.
ديوان مقيم شيرازى
ابن شمسا طهراني. راجع مقيم طهراني.
ديوان مقيم شيرازى
و اسمه قوچي ابن ملا قيدي كما في (گلشن- ص ٤٤١) و الصحيح ما مر بعنوان فوجي نيشابوري.
٧٠٦٧: ديوان مقيم طهراني أو شعره
و اسمه مقيم ابن شمس الدين محمد (شمسا) و هو أخ كاشف المذكور في ص ٨٩٨. ترجمه في (فارس نامه ٢: ١٥١) و هميشه بهار و أورد له في (تش- ص ٢٩٤) شعرا من مثنوي يوسف و زليخا و قال لم أر له غيره، و هي:
برايش خانهاى از نى بنا كرد در آن خانه بسان ناله جا كرد