.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ عَبْدِ اللّه ِ «إِذَا وَرَدَ عَلَيْكُمْ حَدِيثٌ، فَوَجَدْتُمْ لَهُ شَاهِداً مِنْ كِتَابِ اللّه ِ عَزَّ وَجَلَّ، أَوْ مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ، وَإِلّا فَالَّذِي جَاءَكُمْ بِهِ أَوْلى بِهِ».

شرح: پرسيدم امام جعفر صادق عليه السلام را از اختلاف حديث ها كه نقل مى كنند اهل مذاهب مختلفه در امامت، از حضرت رسول اللّه صلى الله عليه و آله . روايت مى كنند حديث مختلف را جمعى كه اعتماد بر ايشان داريم و بعضى از راويان آن حديث، كسى است كه اعتماد بر او نداريم. آيا در صورتى كه راويانِ اعتمادى، مختلف، نقل كنند احاديث امامت را، چه بايد كرد؟ گفت كه: چون وارد شود بر شما حديثى در باب امامت و يابيد براى راستى مضمون آن، گواهى يقينى از كتاب الهى يا گواهى يقينى از گفته رسول اللّه صلى الله عليه و آله ، قبول كنيد؛ و اگر نيابيد، پس به آن كه رسانيده به شما وا پس دهيد كه او سزاوارتر است به آن حديثِ دروغ از شما. مراد، اين است كه: البته در محكمات قرآن و سنّت رسول اللّه صلى الله عليه و آله كه در آنها نهى از اختلاف از روى ظن، واقع شده، گواه يقينىِ يك طرف هست و امامت امير المؤمنين و اولادش كه «اهل الذكر»اند، ثابت مى شود. پس اگر حديثى كه به شما مى رسد، موافق آن است، مضمونش را قبول كنيد، هر چند كه راوىِ آن، نشنيده باشد و دروغ گفته باشد، واِلّا رد كنيد.