شرح: مراد به الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ، ائمّه معصومين است، چنانچه مى آيد در «كِتَابُ الْحُجَّة» در «بَابُ أَنَّ الرَّاسِخِينَ فِي الْعِلْمِ هُمُ الْأئِمَّةُ عليهم السلام ». معنى رسوخ در علم، فتوا و قضا در مسائل است، بى اختلافى كه ناشى از حكم از روى اجتهاد و ظن مى شود، چنانچه بيان مى شود در «كِتَابُ الْحُجَّة» در حديث اوّلِ «بَابٌ فِي شَأْنِ إنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ تَفْسيِرهَا» در شرح «فَإِنْ قَالُوا: مَنِ الرَّاسِخُون فِي الْعِلْم؟ فَقُلْ: مَنْ لا يَخْتلِفُ في عِلْمِهِ». و ظاهر حديث دومِ «بَابُ أنَّ الرَّاسِخِينَ فِي الْعِلْمِ هُمُ الْأئِمَّةُ عليهم السلام » اين است كه ايمان اين جا، به معنى ايمن كردن شيعه از خطا در تأويل متشابه قرآن باشد و اين، موافق است با آنچه مى آيد در «كِتَابُ التَّوْحِيدِ» در حديث آخرِ باب بيست و سوم، و در «كِتَابُ الْحُجَّة» در حديث دهمِ «[بَابُ ]مَوْلِدِ أَبِي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عليهماالسلام» و مى تواند بود كه به معنى گرديدن باشد. ضمير بِهِ راجع به «تَأْوِيلَه» [٢] است، يا راجع به «مَا تَشَابَهَ» [٣] است، چنانچه مى آيد در «كِتَابُ الدُّعَاءِ» در باب پنجاه و هشتم كه «بَابُ الدُّعَاء عِنْدَ قَرَاءَةِ الْقُرآنِ» است كه: «وَإيمَاناً بِمُتَشَابِهه». و مى تواند بود كه راجع به مضمون «وَ مَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَا اللّه ُ» [٤] باشد؛ و حاصل همه يكى است. يعنى: و گفت در سوره آل عمران ـ بعد از آنچه گذشت در شرح «و حَظَرَ عَلى غَيْرِهِمْ» در خطبه ـ كه: و ثابت قدمان در دانش مى گويند كه: ايمن كرديم تابعان خود را

[١] آل عمران (٣): ٧.[٢] اشاره به كلماتى از آيه ٧ آل عمران است كه قبل از «وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْم...» واقع شده است.[٣] اشاره به كلماتى از آيه ٧ آل عمران است كه قبل از «وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْم...» واقع شده است.[٤] اشاره به كلماتى از آيه ٧ آل عمران است كه قبل از «وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْم...» واقع شده است.