شرح: روايت است از زيدِ پيه فروش از امام جعفر صادق عليه السلام در قول اللّه ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ در سوره عبس: «پس بايد كه نظر كند آدمى، سوى طعام خود كه از كجاست». راوى گفت كه: گفتم كه: چه چيز مراد است از طعام او؟ امام گفت كه: مراد، دانش اوست به حديث پيغمبر صلى الله عليه و آله كه فرا مى گيرد آن را و غذاى روح است. بايد نظر كند كه از كه فرا مى گيرد آن را؛ چه حديث را از ما بايد فرا گرفت يا بى واسطه يا به واسطه اعتمادى. اشارت است به اين كه: اصحاب پيغمبر صلى الله عليه و آله در احاديث او فسادِ بسيار كردند، چنانچه مى آيد در حديث اوّلِ باب بيست و دوم.

[حديث] نهم

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ «الْوُقُوفُ عِنْدَ الشُّبْهَةِ خَيْرٌ مِنَ الِاقْتِحَامِ فِي الْهَلَكَةِ، وَتَرْكُكَ حَدِيثاً لَمْ تَرْوِهِ خَيْرٌ مِنْ رِوَايَتِكَ حَدِيثاً لَمْ تُحْصِهِ».

شرح: خَيْر به معنى كم ضررتر است و ضررِ وقوفِ نزد شبهه به اعتبار دنياست، نظير نفع در آيت سوره بقره: «وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا» . [١] جمله وَ تَرْكُكَ از قبيل ترقّى است. لَمْ تَرْوِه (به سكون راء بى نقطه و تخفيف واو مكسوره) صفت حَدِيثاً است و

[١] بقره (٢): ٢١٩.