را در دست داشتند، به ديدار صاحب حدائق رفتند و بدين ترتيب، زيارت و بازديد بين فريقين انجام مى گرديد. در اين ملاقات ها، مناظرات، مباحثات و جدال علمى بين اخبارى و اصولى انجام مى شد، به طورى كه در آخرين اين ملاقات ها، ملّا محمّد ملائكه (متوفّى سال ١٢٠٠ ق) در منزل خود و در حضور جمع كثيرى از علماى فريقين اخبارى و اصولى، پس از يك مباحثه و مناظره طولانى با شيخ يوسف بحرانى زعيم اخباريّه، او را مجاب نمود. شيخ يوسف بحرانى، كه قبلاً از علماى تندرو اخباريه بود، پس از اين مجلس، از علماى ميانه رو اخباريّه شد. اين مناظره، سر و صداى عظيمى در قزوين به راه انداخت و مورد بحث و جدال مجالس فضلا و خواصّ فريقين شد كه شيخ يوسف بحرانى توسط ملّا محمّد ملائكه، مجاب و محكوم شده است. طولى نكشيد كه اين جدال ها و مباحثات به مردم عوام دو طايفه سرايت كرد و سپس مبدّل به جنگ هاى محلى در كوچه و خيابان شهرشد. در ادامه اين درگيرى ها، يك روز اخباريه به منزل ملّا محمّد ملائكه حمله كرد تا او را به قتل رساند، امّا وى از معركه، جان سالم به در برد، ولى خانه و كتابخانه او در آتش سوخت. اين جنگ هاى محلى را كه به نام حيدر نعمتى مشهور شده است، امروزه پيرمردها ونقّال هاى قزوينى، به صورت داستان هاى محلى براى يكديگر نقل مى كنند. شيخ يوسف بحرانى صاحب حدائق كه از اعمال مردم عوام و كوچه و بازار اخباريّه، شديداً ناراحت شده بود، به صورت اعتراض قزوين را به قصد كربلاى مقدّسه ترك مى كند و در آن سامان سكنى مى گزيند. از سوى ديگر، دولت وقت، ملّا محمّد ملائكه را به قريه برغان تبعيد مى كند كه به اين ترتيب اين مقوله در قزوين خاتمه مى يابد. پس از اين غائله، اصوليّين مبارزات خود را عليه اخباريّه در قزوين به رهبرى