.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَحْمَدَ ب عَلَّمَ خَيْراً، فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهِ» . قُلْتُ: فَإِنْ عَلَّمَهُ غَيْرَهُ، يَجْرِي ذلِكَ لَهُ؟ قَالَ: «إِنْ عَلَّمَهُ النَّاسَ كُلَّهُمْ، جَرى لَهُ». قُلْتُ: فَإِنْ مَاتَ؟ قَالَ: «وَإِنْ مَاتَ».

شرح: وَ إنْ، شرطيّه و وصليّه مى تواند بود. يعنى: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام مى گفت كه: هر كه ياد دهد كسى را علم دين، پس او راست مانند ثواب كسى كه عمل كند به آن علم دين. گفتم كه: پس اگر ياد دهد آن كس نيز به غير خودش، آيا به آن مرد اوّل مى رسد ثواب عمل آن غير؟ گفت كه: اگر آن كس ياد دهد به مردمانْ همگى و عمل كنند، ثواب هر يك به او مى رسد، برابر ثواب عمل هر يك. گفتم كه: پس اگر آن مرد اوّل ميرد و آن كس ياد دهد بعد از مردن او به مردمان و عمل كنند، باز ثواب به آن مرد مى رسد؟ گفت: و اگر ميرد نيز ثواب مى رسد.

[حديث] چهارم

.اصل: [وَبِهذَا الْاءِسْنَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْن «مَنْ عَلَّمَ بَابَ هُدًى، فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهِ، وَلَا يُنْقَصُ أُولئِكَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئاً، وَمَنْ عَلَّمَ بَابَ ضَلَالٍ، كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ أَوْزَارِ مَنْ عَمِلَ بِهِ، وَلَا يُنْقَصُ أُولئِكَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْئاً».

شرح: روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه: هر كه ياد دهد به جمعى، راه راستى، پس او راست مثل ثواب هر كه عمل مى كند به آن، و كم كرده نمى شوند آن جمع از ثواب هاى عمل خود چيزى. و هر كه ياد دهد به جمعى، راه كجى، هست بر او مثل گناهان جمعى كه عمل مى كنند به آن، و كم كرده نمى شوند آن جمع از گناهان عمل خود چيزى.