باشى در آنچه مى گويند، فايده نمى رساند تو را دانش تو از شنيدن سخن ايشان؛ زيرا كه هر چند كه موافق باشد، باطل است؛ چون از روى پيروى ظن است. و اگر نادان باشى در آنچه مى گويند، در تو چيزى زياد نمى كند، مگر اين كه نادانى را در تو پا بر جا كند، بنا بر اين كه طبع آدمى، بسيار مايل است به سخن گفتن از روى ظن . پس هر گاه شنود كه ديگرى گفت، آن ميل، قوى تر مى شود، و اگر گويد، نادانى پا بر جا مى شود در او. و ضررى ديگر اين كه شايد اللّه تعالى در اين وقت، فرود آورد بر آن جمع، لعنتى كه باعث عذاب ايشان شود، پس تو را نيز فرو گيرد آن لعنت با ايشان، براى هم نشينى ايشان.

[حديث] دوم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ؛ و «مُحَادَثَةُ الْعَالِمِ عَلَى الْمَزَابِلِ خَيْرٌ مِنْ مُحَادَثَةِ الْجَاهِلِ عَلَى الزَّرَابِيِّ».

شرح: روايت است از امام موسى كاظم عليه السلام گفت كه: هم زبانى با دانا به مسائل دين بر جاهاى سرگين، بهتر است از هم زبانى با نادان بر فرش هاى مَخمل.

[حديث] سوم

.اصل: [عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ ب «قَالَ رَسُولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : قَالَتِ الْحَوَارِيُّونَ لِعِيسى: يَا رُوحَ اللّه ِ، مَنْ نُجَالِسُ؟ قَالَ: مَنْ تُذَكِّرُكُمُ [١] اللّه َ رُؤْيَتُهُ، وَيَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ، وَيُرَغِّبُكُمْ فِي الْاخِرَةِ عَمَلُهُ».

شرح: گفت رسول اللّه صلى الله عليه و آله كه: گفتند خاصّان عيسى او را كه: اى جانِ اللّه تعالى كه سوى خلايق فرستاده! با كه هم نشينى كنيم؟ گفت كه: با كسى كه اللّه تعالى را به ياد شما اندازد و ترساند شما را از اللّه تعالى

[١] «ظ »: يُذَكِّرُكُم.