صافي در شرح کافي - قزوینی، خلیل - الصفحة ٣١٦
باب هشتم
اصل:بَابُ فَقْدِ الْعُلَمَاءِ
شرح: اين باب، بيان حال نيافتنِ دانايان مسائل دين است. در اين باب، شش حديث است.
[حديث] اوّل
.اصل: [عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ ب «مَا مِنْ أَحَدٍ يَمُوتُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَحَبَّ إِلى إِبْلِيسَ مِنْ مَوْتِ فَقِيهٍ».
شرح: روايت است از امام جعفر صادق عليه السلام گفت كه: نيست هيچ مرگ مؤمنى محبوب تر سوى شيطان، از مرگ فهميده مسائل دين كه مردمان از دانش او فايده برند.
[حديث] دوم
.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، ع «إِذَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ الْفَقِيهُ، ثُلِمَ فِي الْاءِسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا يَسُدُّهَا شَيْءٌ».
شرح: ثُلِمَ (به ثاء سه نقطه) به صيغه ماضى مجهول باب «ضَرَبَ» يا باب تفعيل است؛ الثَلْم ـ به فتح ثاء و سكون لام ـ و التثليم: چيزى را صاحب رخنه كردن. يا به صيغه ماضى معلوم باب «عَلِمَ» است. الثَّلَم، به فتح ثاء سه نقطه و فتح لام: صاحب رخنه شدن. فِي حرف جرّ است. الثُلْمة (به ضمّ ثاء سه نقطه و سكون لام): رخنه. ثُلْمة، منصوب