١٠٤٨ق بر آن نسخه وجود دارد. [١] ٤. حاشيه شرح شمسيه، از مولى خليل. نسخه اى از اين كتاب كه احتمالاً به خطّ مؤلّف است در كتابخانه آية اللّه مرعشى وجود دارد. [٢] ٥. الشافي، از مولى خليل. الذريعه نسخه اى از اين كتاب را به خطّ مؤلّف در كتابخانه دانشگاه تهران از مجموعه سيد محمّد مشكاة گزارش كرده است. [٣] ٦ . بلاغ و سماعى از ملّا خليل ضمن نسخه اى از من لايحضره الفقيه براى محمد زمان در تاريخ ١٠٥٣ق وجود دارد. اين نسخه در كتابخانه ميرحسينا در قزوين است. [٤] ٧. صافى در شرح كافى. سه نسخه از صافى ملّا خليل در دست است كه به خطّ خود وى تحرير شده و مشخّصات آنها در بخش پايانى خواهد آمد.

٧. خاندان

افرادى از خاندان ملّا خليل كه تاكنون شناسايى شده اند عبارتند از: ١. غازى قزوينى (پدر ملّا خليل) . درباره پدر ملّا خليل در مصادر مطلبى ذكر نشده است. ٢. ملّا محمّد باقر بن غازى (برادر ملّا خليل) . او يكى از اعيان علماى زمان خود بود كه در سى سالگى به سمت مدرسى آستانه عبدالعظيم حسنى منصوب شده و در قزوين نيز استاد مدرسه التفاتيه بود. [٥] از آثار وى عبارتند از: الف) حاشيه بر حاشيه عدّة الاُصول ملّا خليل است كه نسخه اى از آن در مدرسه

[١] الذريعة، ج ٣، ص ٣٢٩.[٢] الذريعة، ج ٦، ص ٣٥.[٣] الذريعة، ج ١٣، ص ٦؛ فهرست نسخه هاى خطّى دانشگاه، ج ٥، ص ١٣٦٠، ش ٩١٥.[٤] نشريه نسخه هاى خطّى، ج ٦، ص ٣٥٢.[٥] شرح حال وى در مصادر زير مندرج است: أمل الآمل، ج ٢، ص ١٧٦ و ٢٤٨ و ٢٥١؛ تعليقه أمل الآمل، ص ٢٤٨؛ رياض العلماء، ج ٥، ص ٣٨ ـ ٣٩؛ فوائد الرضويّة، ص ٤٠٣ ـ ٤٠٤؛ أعيان الشيعة، ج ٩، ص ١٧٨؛ طبقات أعلام الشيعة، ص ٩٢ ـ ٩٣؛ مينودر يا باب الجنّه قزوين، ج ٢ ص ٢٧٦ و ٦٦٥ و ٨٥٦ ـ ٨٥٧ ؛ معجم رجال الحديث، ج ١٤، ص ٢١٠.