شرح: روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه: چنانچه مسكوك طلا و نقره و مانند آن، زكات دارد، دانشِ آيات بيّناتِ محكمات نيز زكات دارد. زكات آن، اين است كه آموزى آن را به بندگان اللّه تعالى.

[حديث] چهارم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ «قَامَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ عليه السلام خَطِيباً فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَقَالَ: يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، لَا تُحَدِّثُوا الْجُهَّالَ بِالْحِكْمَةِ؛ فَتَظْلِمُوهَا، وَلَا تَمْنَعُوهَا أَهْلَهَا؛ فَتَظْلِمُوهُمْ».

شرح: مراد به حكمت، علم است كه مذكور است در عنوان باب. و معنى علم گذشت در شرح حديث هفتمِ باب سابق. نهى در لَا تُحَدِّثُوا در غير صورت تكليف به اتمام حجّت است. پس منافات ندارد با آنچه گذشت در حديث اوّل. نهى در لَا تَمْنَعُوهَا در غير صورتِ تكليف به تقيّه است از بعض حاضرانِ مجلس مثلاً. يعنى: روايت است از امام جعفر صادق عليه السلام گفت كه: ايستاد عيسى پسر مريم بر حالى كه وعظ و نصيحت كننده بود در ميان فرزندان يعقوب. پس گفت كه: اى فرزندان يعقوب! هم زبانى مكنيد با ناخردمندان به ادب الهى، كه ستم مى كنيد ادب را. و مپوشانيد آن را از خردمندان، كه ستم مى كنيد ايشان را.