گرچه در شرح كافى كتاب هاى متعددى به رشته تحرير درآمده و عالمان متعددى به شرح كل كافى و يا بخشى از آن دست زده اند و آثار متعددى را خلق كرده اند. اما دو ويژگى «صافى» را از ساير شروح ممتاز ساخته است: اول: آن كه «صافى» اولين و يا به تعبير دقيق تر: تنها اثرى است كه به زبان فارسى به شرح احاديث كافى پرداخته است. و ما تاكنون اثر ديگرى به زبان فارسى در شرح كافى نيافته ايم، گرچه چندين ترجمه از بخش اصول و هم چنين چند ترجمه از بخش روضه كافى وجود دارد. دوم: ويژگى ديگرى كه «صافى» را ممتاز ساخته، آن است كه شارح در اين اثر به شرح اصول و روضه كافى اكتفا نكرده، بلكه تمام سه بخش كافى را كه شامل اصول، فروع و روضه كافى است، شرح نموده است. لازم به ذكر است اكثر شرح ها، حاشيه ها و تعليقه هاى كافى به بررسى بخش اصول كافى پرداخته اند و بخشى از آنها حتى تمام اصول كافى را نيز دربر نمى گيرد. و تنها يك يا چند كتاب از اصول كافى را شامل است. و يا تنها به روضه كافى پرداخته اند و يا بخشى از فروع كافى را شرح كرده اند. و غير از «صافى» تنها يك شرح كامل بر كافى وجود دارد كه آن هم «مرآة العقول» علّامه محمّد باقر مجلسى است. و اين مسأله، خود اهميت «صافى» را دو چندان مى كند. و دقيقا به جهت همين دو ويژگى است كه «صافى» يكى از پُر نسخه ترين آثار در زمينه شرح حديث است و حتى تعداد نسخه هاى خطى آن از مرآة العقول نيز به مراتب بيشتر است. تاكنون قريب به پانصد دست نويس از آن در ايران شناسايى شده است كه در بين آن نسخه هاى سلطنتى و تزيينى بسيارى نيز وجود دارد، در حالى كه از مرآة العقول حداكثر ٧٠ نسخه خطى در ايران شناسايى شده است.