.اصل: [عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ ب «كُلُّ شَيْءٍ مَرْدُودٌ إِلَى الْكِتَابِ وَالسُّنَّةِ، وَكُلُّ حَدِيثٍ لَا يُوَافِقُ كِتَابَ اللّه ِ، فَهُوَ زُخْرُفٌ».

شرح: شَيْء، عبارت است از مسائل حلال و حرام و ساير مُحتاجٌ اِليهِ مردمان، موافق آنچه گذشت در شرح حديث آخرِ باب بيست و يكم و موافق آيت سوره نحل: «تِبْيَـنًا لِّكُلِّ شَىْ ءٍ» . [١] مَرْدُودٌ إلَى الْكِتَابِ وَ السُّنّة خبر به معنى امر است؛ و مراد، اين است كه: پيروى ظن در آن جايز نيست. حَدِيث، عبارت است از آنچه روايت شده در باب امامت؛ و ناموافق بودن آن حديث، كتاب را، عبارت است از اين كه در آن، ميلى سوى امامت پيرو ظن باشد؛ زيرا كه منافى آيات بيّناتِ محكمات است. فَهُوَ زُخْرُف اشارت است به آيت سوره انعام: «وَكَذَ لِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّا شَيَـطِينَ الْاءِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِى بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا» [٢] . يعنى: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام مى گفت كه: هر چيز، بازگشت آن، سوى قرآن و سنّت حضرت رسول است. و هر حديثى در باب امامت كه موافق نباشد محكمات كتاب الهى را، پس آن، تلبيس و دروغ است.

[حديث] چهارم

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ «مَا لَمْ يُوَافِقْ مِنَ الْحَدِيثِ الْقُرْآنَ، فَهُوَ زُخْرُفٌ».

[١] نحل (١٦): ٨٩ .[٢] انعام (٦): ١١٢.