المدنيّه منكر اجتهاد شده، و گفته است كه: روش علماى پيشين اجتهادى نبوده است. ب) اخباريان، ادلّه را به كتاب و سنّت منحصر مى دانند و بر خلاف اصوليان، اجماع و عقل را حجّت نمى شمارند. ج) اخباريان تحصيل احكام از طريق ظن را منع كرده و بر خلاف مجتهدان، جز علم را حجّت نمى دانند. د) احاديث نزد اخباريان بر دو نوع صحيح و ضعيف است، امّا در آثار مجتهدان اخبار بر چهار نوع صحيح، موثق، حسن و ضعيف تقسيم مى شود. ه) اصوليان مردم را به دو گروه مجتهد و مقلّد تقسيم مى كنند، اما اخباريان همه مردم را مقلّد معصوم مى شمارند و تقليد از غير معصوم را مجاز نمى دانند. و) اصوليان ظاهر قرآن را حجت مى دانند و آن را بر ظاهر خبر ترجيح مى دهند، امّا اخباريان تمسك به ظاهر كتاب را تنها در صورت وجود تفسيرى از معصوم مجاز مى شمارند. ز) اخباريان كليه اخبار كتب اربعه را صحيح و قطعى الصدور مى دانند، اما اصوليان همه اين احاديث را صحيح نمى دانند. ح) اخباريان حسن و قبح عقلى را مى پذيرند، اما بر خلاف اصوليان، احكام مستقلّ عقلى را حجّت شرعى نمى شمارند. ط) اصوليان هم در شبهه حكميه تحريميّه و هم در شبهه حكميّه وجوبيّه اصالة البراءة را جارى مى دانند، اما اخباريان تنها در مورد دوم با آنان موافقند. ى) اخباريان بر خلاف اصوليان در هنگام تعارض اخبار، ترجيح را با تمسك به برائت اصليه جايز نمى شمارند، چنانكه استرابادى در فوائد المدنيّه مى گويد: من معتقدم كه تمسك به برائت اصليه به طور كلى، تا پيش از اكمال دين صحيح بود، ليكن پس از آنكه دين به سر حدّ كمال رسيد، براى برائت مزبور محلى باقى نماند؛ زيرا اخبار متواتر از ائمه در هر واقعه اى كه مردم نيازمند بدان هستند ، رسيده و تا روز قيامت حقايق موضوعات ثابت گرديده و نيز براى هرگونه اختلافى كه دو نفر با هم دارند، حكمى تعيين شده است.