عنوان قرض و خواه به عنوان وكيلِ خرجِ خود كردنِ ايشان و خواه به عنوانى ديگر. پس تلفِ خرجى، مَنْهِىٌ عَنْه است به طريق اَولى. و گفت در سوره مائده كه: مپرسيد از چيزهايى كه اگر بيان كرده شود آنها براى شما، آزرده مى كند آن چيزها شما را.

[حديث] ششم

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ «مَا مِنْ أَمْرٍ يَخْتَلِفُ فِيهِ اثْنَانِ إِلَا وَلَهُ أَصْلٌ فِي كِتَابِ اللّه ِ عَزَّ وَجَلَّ، وَلكِنْ لَا تَبْلُغُهُ عُقُولُ الرِّجَالِ».

شرح: گفت امام جعفر صادق عليه السلام كه: نيست هيچ چيز كه مردمان را احتياج به آن باشد و در آن و در دليل آن، اختلاف، بى مكابره رود ميان دو كس، مگر آن كه آن چيز را اصلى هست در قرآن كه به آن چيز، صريح دانسته مى شود، و ليك به دانستنِ آن اصل نمى رسد خردهاى مردان. اشارت به اين است كه: بعضى از آنها در متشابهات قرآن است و دانستن آنها بى نزول ملائكه براى تحديث در شب قدر و مانند آن و بى روحى كه مخصوص ائمّه عليهم السلام است، ممكن نيست، چنانچه مى آيد در «كِتَابُ الْحُجَّة» در «بَابٌ فِي شَأْنِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ تَفْسِيرِهَا» كه باب چهل و يكم است و در «بَابُ الرُّوحِ الَّتِي يُسَدِّدُ اللّه ُ بِهَا الْأَئِمّةَ عليهم السلام » كه باب پنجاه و ششم است.

[حديث] هفتم

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ بَعْضِ أَصْحَا «قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام : أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّ اللّه َ ـ تَبَارَكَ وَتَعَالى ـ أَرْسَلَ إِلَيْكُمُ الرَّسُولَ صلى الله عليه و آله ، وَأَنْزَلَ إِلَيْهِ الْكِتَابَ بِالْحقّ وَأَنْتُمْ أُمِّيُّونَ عَنِ الْكِتَابِ وَمَنْ أَنْزَلَهُ، وَعَنِ الرَّسُولِ وَمَنْ أَرْسَلَهُ».