.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ وَعَب «أَنْهَاكَ عَنْ خَصْلَتَيْنِ، فِيهِمَا هُلْكُ الرِّجَالِ: أَنْهَاكَ أَنْ تَدِينَ اللّه َ بِالْبَاطِلِ، وَتُفْتِيَ النَّاسَ بِمَا لَا تَعْلَمُ».

شرح: گفت امام جعفر صادق عليه السلام كه: نهى مى كنم تو را از دو صفت كه به سبب آن دو، جهنّمى شدند مردان. نهى مى كنم تو را از اين كه كارى براى چشم داشتِ ثواب آخرت از اللّه تعالى كنى، به چيزِ به كار نيامدنى. مراد از به كار نيامدنى، پيروى ظن است، چنانچه اللّه تعالى گفته در سوره يونس و سوره نجم كه: «إِنَّ الظنّ لَا يُغْنِى مِنَ الْحقّ شَيْئا» : [١] به درستى كه ظن، جاى به كار آمدنى نمى گيرد اصلاً. پس هميشه ظن به كار نيامدنى است، هر چند موافق واقع افتد. و نهى مى كنم تو را از اين كه فتوا دهى مردمان را به چيزى كه نمى دانى آن را و پيروى ظن در آن مى كنى.

[١] يونس (١٠): ٣٦؛ نجم (٥٣): ٢٨ .