صافي در شرح کافي - قزوینی، خلیل - الصفحة ٣٣
درباره تصوّف پرسيده و علّامه به آنها پاسخ داده است. اين رساله را مرحوم خيابانى در وقايع الأيّام (جلد محرم الحرام) درج نموده و در ضمن كتاب تشويق السالكين نيز به چاپ رسيده است. [١] ١١. تفسير سورة الفاتحة. شيخ آقا بزرگ در الذريعة اين كتاب را از آثار ملّا خليل ذكر نموده است. و در توصيف آن نوشته كه: «حكى بعض الفضلاء أنّه رآه، وهو كبير جدّا، و فيه لباب كلّ علم نافع». [٢] ولى ظاهرا اين تفسير از سيد خليل قزوينى از دانشمندان سده سيزدهم هجرى و موسوم به كشف الحقائق يا فوائد الفاتحه و تفسير سيد خليل قزوينى است و تأليف آن در سال ١٢٣٩ ق به پايان رسيده و نسخه اى از آن در كتابخانه مجلس شوراى اسلامى در تهران موجود است. [٣] ١٢. رسالة أقوال الأئمّة. نسخه اين رساله در كتابخانه راجه الفيض آبادى نگهدارى مى شود و در فهرست آن كتابخانه نامش ذكر شده و نوشته اند كه: موضوع آن در حديث است؛ و توضيح ديگرى داده نشده است. شيخ آقا بزرگ كه اين مطلب را نقل نموده متذكر شده كه اين رساله را ملّا خليل هنگامى كه در شهر رى در آستانه عبدالعظيم حسنى تدريس مى كرده، نوشته است. [٤] ١٣. رسالة في الأمر بين الأمرين. آقا بزرگ نسخه اين رساله را در يكى از كتابخانه هاى نجف ملاحظه نموده كه آغازش چنين بوده: «سبحان من تنزّه عن الفحشاء ، وسبحان من لا يجري في ملكه إلّا ما يشاء». [٥] ١٤ . شرح الصحيفة. در الذريعة بدون هيچ توضيحى اين كتاب را معرفى نموده و اظهار داشته كه نسخه اى از آن را در كتابخانه شيخ شريعه اصفهانى در نجف، ملاحظه
[١] الذريعة، ج ٢، ص ٨٢.[٢] الذريعة، ج ٤، ص ٣٣٩.[٣] فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٣٥، ص ٢٦٢، نسخه ش ١٢٢٩٦، تحرير شده از روى نسخه اصل در رجب ١٢٣٩ ق.[٤] الذريعة، ج ٢، ص ٢٧٦ با عنوان «اقوال الائمة»؛ و ج ١١، ص ١٠٣ با عنوان «رسالة اقوال الائمة».[٥] الذريعة، ج ١١، ص ١١٥.