صادر شد نزد سليمان عليه السلام ، يا به زبان حال است؛ و مراد، اين است كه: بركت و فايده طالب علمِ دين به ايشان نيز مى رسد و اين، باعث آمرزش طالب علمِ دين مى شود. پس گويا كه ايشان استغفار براى او مى كنند.

.اصل: «وَفَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِ الْقَمَرِ عَلى سَائِرِ النُّجُومِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، وَإِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الْأَنْبِيَاءِ؛ إِنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِينَاراً وَلَا دِرْهَماً، وَلكِنْ وَرَّثُوا الْعِلْمَ، فَمَنْ أَخَذَ مِنْهُ، أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ».

شرح: و زيادتىِ خوبىِ دانا به مسائل دين ـ كه مردمان؛ نفع از دانش او برند ـ بر خوبى عبادت كننده كه نفعش به خودش رسد و بس، مانند زيادتى روشنى ماه است بر روشنى ستاره هاى ديگر در شب چهاردهم. باقى، ظاهر است از شرح حديث دومِ باب سوم.

[حديث] دوم

.اصل: [مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ «إِنَّ الَّذِي يُعَلِّمُ الْعِلْمَ مِنْكُمْ لَهُ أَجْرٌ مِثْلُ أَجْرِ الْمُتَعَلِّمِ، وَلَهُ الْفَضْلُ عَلَيْهِ، فَتَعَلَّمُوا الْعِلْمَ مِنْ حَمَلَةِ الْعِلْمِ، وَعَلِّمُوهُ كَمَا عَلَّمَكُمُوهُ الْعُلَمَاءُ».

شرح: روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه: به درستى كه آن كه ياد مى دهد علم دين را از جمله شما شيعه اماميّه، او راست ثواب ياد گيرنده علم دين و براى معلّم است حق نعمت بر متعلّم و آن، غير ثواب اُخروى است. پس ياد گيريد علم دين را از بردارندگانِ علم دين و ياد دهيد آن علم دين را به برادران مؤمن خود، چنانچه ياد داده اند به شما دانايان علمِ دين، بى زياده و نقصان.

[حديث] سوم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَحْمَدَ ب «مَنْ