گمراهى ايشان [١] و او نمى داند كه داخل آن دَر شده. مراد به دَرِ گمراهى، پيروى ظن است؛ چه به آن دَر، داخل همگىِ گمراهى ها مى شود و پندارد كه هنوز از شيعه است.

[حديث] هشتم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ ز «قَالَ رَسُولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لَا خَيْرَ فِي الْعَيْشِ إِلَا لِرَجُلَيْنِ: عَالِمٍ مُطَاعٍ، أَوْ مُسْتَمِعٍ وَاعٍ».

شرح: گفت رسول اللّه صلى الله عليه و آله كه: نيست خوبى اى در زندگانى، مگر دو كس را: دانايى كه سخنش را بايد كه شنوند و عمل كنند، يا شنونده از آن دانا كه خوب در دل خود جا دهد آنچه را كه شنود.

[حديث] نهم

.اصل: [عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، ع «عَالِمٌ يُنْتَفَعُ بِعِلْمِهِ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ أَلْفَ عَابِدٍ».

شرح: روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه: دانايى كه فايده برده شود در دين به دانايى او، بهتر است نزد اللّه تعالى از هفتاد هزار عبادت كننده كه فايده اش به خودش رسد و بس.

[حديث] دهم

.اصل: [الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَحْمَدَ «الرَّاوِيَةُ لِحَدِيثِنَا يَشُدُّ بِهِ قُلُوبَ شِيعَتِنَا أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ عَابِدٍ».

[١] يعنى: گمراهى خودشان.