شهادت نامه امام حسين عليه السّلام - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٠٧
٧٤٦.الملهوف: آن انداخت ، در حالى كه دست و پا مى زد . [١]
٥ / ٢٠
عبد الرحمان بن ابى خُشكاره بَجَلى
عبد الرحمان بن ابى خُشكاره بَجَلى، از تيره روزانى ، همان كسى است كه به كمك مسلم بن عبد اللّه ضِبابى، مسلم بن عوسجه (يار بزرگ امام حسين عليه السلام) را كشت . او در قيام مختار ، دستگير گرديد و به دستور مختار، در بازار مالْ فروشان ، در برابر ديدگان مردم، سر بريده شد.
٧٤٧.تاريخُ ابن خَلدون: پايان سال ٦٦ [هجرى] بود . بزرگان قوم به بصره رفتند . مختار ، قاتلان حسين عليه السلام را تعقيب مى كرد ... . او زياد بن مالك ضُبَعى، عمران بن خالد عَثرى ، عبد الرحمان بن ابى حُشكاره (/ خُشكاره) بَجَلى و عبد اللّه بن قيس خَولانى را ـ كه وَرسِ [٢] همراه حسين عليه السلام را غارت كرده بودند ـ احضار كرد و آنان را كشت. [٣]
٥ / ٢١
عبد اللّه بن ابى حُصَين
عبد اللّه بن ابى حُصَين اَزدى بجلى، از سواران تحت فرمان عمرو بن حَجّاج و جزو كسانى بود كه آب را بر امام حسين عليه السلام و يارانش بستند . او با بى شرمى به امام عليه السلام گفت: اى حسين ! ... به خدا سوگند، جرعه اى آب نخواهى چشيد تا از تشنگى بميرى.
[١] ورُوِيَ أنَّ سِنانا هذا أخَذَهُ المُختارُ ، فَقَطَعَ أنامِلَهُ أنمُلَةً أنمُلَةً ، ثُمَّ قَطَعَ يَدَيهِ ورِجلَيهِ ، وأغلى لَهُ قِدرا فيها زَيتٌ ، ورَماهُ فيها وهُوَ يَضطَرِبُ (الملهوف : ص ١٧٦ ، مثير الأحزان : ص ٧٥) .[٢] وَرس : دانه زردى شبيه كُنجد كه براى رنگ كردن لباس و موى سر و نيز درمان به كار مى رود و بوى خوشى دارد .[٣] آخِرُ سَنَةِ سِتٍّ وسِتّينَ : وخَرَجَ أشرافُ النّاسِ إلَى البَصرَةِ ، وتَتَبَّعَ المُختارُ قَتَلَةَ الحُسَينِ عليه السلام ... ثُمَّ أحضَرَ زِيادَ بنَ مالِكٍ الضُّبَعِيَّ ، وعِمرانَ بنَ خالِدٍ العَثرِيَّ ، وعَبدَ الرَّحمنِ بنَ أبي حُشكارَةَ البَجَلِيَّ ، وعَبدَ اللّه ِ بنَ قَيسٍ الخَولانِيَّ ، وكانوا نَهَبوا مِنَ الوَرسِ الَّذي كانَ مَعَ الحُسَينِ عليه السلام ، فَقَتَلَهُم (تاريخ ابن خلدون : ج ٣ ص ٣٣) .