محقّقان دانش نامه امام حسين عليه السلام كه كتاب حاضر نيز گزيده اى از آن كتاب ، از بخش هاى مربوط به حماسه كربلا و شهادت ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام و ياران او است ، با بررسى صدها گزارش و مأخذيابى مرحله به مرحله هر يك از نقل ها، اين چند كتاب معدود را شناسايى و ارزيابى و ضعف هاى آنها را گوشزد كرده اند. البتّه اين ، بدان معنا نيست كه همه مطالب اين كتاب ها ، نادرست و تحريف شده اند ؛ زيرا در اين كتاب ها، گزارش هاى معتبرى نيز از كتاب هاى كهن و اصلى تاريخ و سيره ، نقل شده است. مقصود ما ، آن است كه بسيارى گزارش هاى نادرست يا بدون منبع و پشتوانه تاريخى در اين كتاب ها يافت مى شوند كه با عملكرد و سيره رفتارى امام حسين عليه السلام و اهل بيت گرامى اش ناسازگارند ، هر چند برخى گزارش ها هم هستند كه احتمال وجودشان در منابعى كه به ما نرسيده اند، مى رود . بدين جهت است كه مطالب ياد شده در اين گونه كتاب ها، بدون ارزيابى، قابل استناد نيستند. اين منابع، عبارت اند از:

١. مقتل الحسين عليه السلام المنسوب إلى أبى مِخنَف

ابو مِخنَف لوط بن يحيى بن سعيد (م ١٥٨ ق) ، از مورّخان مورد اعتماد و از اصحاب امام صادق عليه السلام است . او به احتمال فراوان ، شيعه و البته مقبول مورّخان فريقَين است و از اين رو ، تاريخ نگاران و سيره نويسان متعدّدى از كتاب او در باره قيام امام حسين عليه السلام نقل كرده اند . از اين ميان ، مى توان به : محمّد بن عمر واقدى (م ٢٠٧ ق) ، ابن قُتَيبه (م ٢٧٦ ق) در الإمامة و السياسة ، محمّد بن جرير طبرى (م ٣١٠ ق) در تاريخش ، ابن عبد ربّه (م ٣٢٨ ق) در العقد الفريد ، على بن حسين مسعودى (م ٣٤٥ ق) در مُروج الذهب و أخبار الزمان ، شيخ مفيد (م ٤١٣ ق) در الإرشاد و نيز النصرة فى حرب البصرة ، شهرستانى (م ٥٤٨ ق) در الملل و النحل ، خوارزمى (م ٥٦٨ ق) در مقتل الحسين عليه السلام و در آخرين حلقه ها به ابن عساكر(م ٥٧١ ق) در تاريخ دمشق، ابن اثير (٦٣٠ ق) در الكامل ،