شهادت نامه امام حسين عليه السّلام - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٦
موقعيت خيمه هاى امام حسين عليه السلام و نقش آنها در صحنه نبرد
امام حسين عليه السلام ، در آغاز ورود به كربلا ، نقطه اى را براى بر پا كردن خيمه ها در نظر گرفت كه در صورت وقوع درگيرى با دشمن ، از دو ويژگى برخوردار باشد : ١ . دشمن ، از يك سو بيشتر نتواند به آنها حمله كند ؛ ٢ . زنان و كودكان ، امنيت بيشترى داشته باشند . از اين رو ، امام عليه السلام دستور داد خيمه ها را در منطقه اى زدند كه پشتِ آن ، نيزار بود ، به گونه اى كه دشمن نمى توانست از پشت به سپاه امام عليه السلام ، حمله كند . [١] افزون بر اين ، پشت خيمه ها و يا پشت نيزارى كه خيمه ها جلوى آن بود ، گودالى شبيه به جوى آب قرار داشت كه به گزارش طبرى ، امام عليه السلام در ساعتى از شب عاشورا ، دستور داد تا آن را كَندند و چيزى شبيه به خندق ، درست كردند و در آن ، هيزم و نِى ريختند تا هنگام حمله دشمن ، آن را آتش بزنند و مانعى ديگر براى حمله از پشتِ سر ايجاد نمايند . [٢] اقدام ديگرى كه براى پيشگيرى از حمله دشمن از پشت سر ، به دستور امام عليه السلام در شب عاشورا انجام شد ، اين بود كه ياران امام عليه السلام ، خيمه هاى خود را در كنار هم قرار دادند و با طناب ، آنها را از سه طرف به هم متصّل كردند و فقط يك راه از رو به رو
[١] ر . ك : تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٣٨٩ .[٢] ر . ك : الأمالى ، صدوق : ص ٢٢٠ ح ٢٣٩ .