٥٤٧.مثير الأحزان : هنگامى كه حاملان سر امام حسين عليه السلام به كوفه نزديك شدند ، عبيد اللّه بن زياد در نُخَيله (همان عبّاسيّه) بود و شامگاه ، وارد شد . و روايت شده كه نوار ، دختر مالك ، همسر خولى بن يزيد اصبحى ، گفته است : خولى با سر حسين عليه السلام به درون خانه آمد و آن را زير تَشت گذاشت و به بسترش رفت . گفتم : چه خبر ؟ گفت : ثروت روزگار را برايت آورده ام ؛ سر حسين را ! گفتم : واى بر تو! مردم ، طلا و نقره آورده اند و تو ، سر حسين ، فرزند پيامبر خدا را آوردى ؟! به خدا سوگند ، هيچ گاه چيزى ، سر من و سر تو را گرد هم نمى آورد . آن گاه از بسترم بيرون پريدم و نزد تَشت نشستم . به خدا سوگند ، همواره به ستون نورى كه از آسمان تا آن تَشت بود ، مى نگريستم و پرندگانى سپيد ديدم كه گرد آن ، بال مى زدند . [١]

٤ / ٢

بُرده شدن سرها به وسيله قبيله قاتل

٥٤٨.تاريخ الطبرى ـ به نقل از ابو مخنف ـ: هنگامى كه حسين بن على عليه السلام كشته شد ، سرهاى كسانى را كه از اهل بيت و پيروان و ياران او شهيد شده بودند، نزد عبيد اللّه بن زياد آوردند . [قبيله] كِنده ، سيزده سر آوردند كه رئيس آنها ، قيس بن اشعث بود . [قبيله]هوازِن ، بيست سر آوردند كه شمر بن ذى الجوشن ، رئيس آنها بود . [قبيله]تميم ،

[١] لَمّا قارَبوا [أي حَمَلَةُ رَأسِ الحُسَينِ عليه السلام] الكوفَةَ كانَ عُبَيدُ اللّه ِ بنُ زِيادٍ بِالنُّخَيلَةِ ـ وهِيَ العَبّاسِيَّةُ ـ ودَخَلَ لَيلاً . ورُوِّيتُ : أنَّ النَّوارَ ابنَةَ مالِكٍ زَوجَةَ خَولِيِّ بنِ يَزيدَ الأَصبَحِيِّ ، قالَت : أقبَلَ خَولِيٌّ بِرَأسِ الحُسَينِ عليه السلام ، فَدَخَلَ البَيتَ ، فَوَضَعَهُ تَحتَ إجّانَةٍ ، وأوى إلى فِراشِهِ . فَقُلتُ : مَا الخَبَرُ ؟ قالَ : جِئتُكِ بِغَناءِ الدَّهرِ ، بِرَأسِ الحُسَينِ!! قُلتُ : وَيحَكَ! جاءَ النّاسُ بِالذَّهَبِ وَالفِضَّةِ ، وجِئتَ بِرَأسِ الحُسَينِ بنِ رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله !! وَاللّه ِ ، لا جَمَعَ رَأسي ورَأسَكَ شَيءٌ أبَدا ، ووَثَبتُ مِن فِراشي ، وقَعَدتُ عِندَ الإِجّانَةِ ، فَوَاللّه ِ ، ما زِلتُ أنظُرُ إلى نورٍ مِثلَ العَمودِ يَسطَعُ مِنَ السَّماءِ إلَى الإِجّانَةِ ، ورَأَيتُ طُيورا بيضا تُرَفرِفُ حَولَها (مثير الأحزان : ص ٨٥) .