٥٢٩.الكافى ـ به نقل از رَزين ، از امام صادق عليه السلام ـ زدند و سرنگون شد و قاتل ، بريدن سرش را آغاز كرد ، مُنادى اى از دل عرش، ندا داد : اى امّت سرگردانى كه پس از پيامبرتان گم راه شديد ! خداوند ، شما را به [درك]عيد قربان و عيد فطر ، موفّق ندارد ! به خدا سوگند ، آنان، نه توفيق يافتند و نه توفيق خواهند يافت [كه عيدى را درك كنند] ، تا آن گاه كه انتقام خون حسين عليه السلام گرفته شود . [١]

٢ / ١١

فريادِ جبرئيل عليه السلام

٥٣٠.كامل الزيارات ـ به نقل از حلبى ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود : ... «هنگامى كه حسين عليه السلام كشته شد ، كسى به ميان لشكر ابن زياد رفت و فريادى كشيد . او را باز داشتند . او به ايشان گفت : چگونه فرياد نكشم ، در حالى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ايستاده است و يك بار به آسمان مى نگرد و يك بار به دسته شما ؟!من مى ترسم كه بر ساكنان زمين ، نفرين كند و من هم ميان آنان هلاك شوم ! آنان به يكديگر گفتند : اين ، انسانى ديوانه است . توبه كنندگان گفتند : به خدا سوگند ، ما براى خود ، كارى نكرديم . سَرور جوانان بهشت را براى فرزند سميّه كشتيم . آنان بر عبيد اللّه بن زياد ، شوريدند و كارشان به آن جا رسيد كه مى دانى» . به امام عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! اين فرياد كننده ، كه بود؟ فرمود : «ما او را جز جبرئيل عليه السلام نمى دانيم . هان كه اگر اجازه داشت ، فريادى بر سر آنان مى كشيد كه روح را از پيكرشان مى ربود و به دوزخ مى بُرد ؛ امّا به آنان مهلت داده

[١] لَمّا ضُرِبَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام بِالسَّيفِ فَسَقَطَ رَأسُهُ ، ثُمَّ ابتَدَرَ لِيَقطَعَ رَأسَهُ ، نادى مُنادٍ مِن بُطنانِ العَرشِ : ألا أيَّتُهَا الاُمَّةُ المُتَحَيِّرَةُ الضّالَّةُ بَعدَ نَبِيِّها ! لا وَفَّقَكُمُ اللّه ُ لِأَضحى ولا لِفِطرٍ . قالَ : ثُمَّ قالَ أبو عَبدِ اللّه ِ عليه السلام : فَلاجَرَمَ وَاللّه ِ ، ما وُفِّقوا ولا يُوَفَّقونَ حَتّى يَثأَرَ ثائِرُ الحُسَينِ عليه السلام (الكافى : ج ٤ ص ١٧٠ ح ٣ ، كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ٢ ص ١٧٥ ح ٢٠٥٩) .