٣٦٦.الملهوف : ـ اى مسلم ـ ؛ امّا تو را به بهشت ، بشارت باد ! مسلم ، با صدايى ضعيف به او گفت: خدا به تو بشارت خير دهد ! سپس حبيب به او گفت: اگر نبود كه مى دانم در پىِ تو خواهم آمد، دوست داشتم كه هر چه كه تو را انديشناك كرده ، به من وصيّت كنى . مسلم به او گفت: من به تو سفارش اين را مى كنم (و با دستش به حسين عليه السلام اشاره كرد) . جانت را در دفاع از او بگذار. حبيب به او گفت: حتما و بر روى چشم ! آن گاه ، مسلم ، جان داد . خشنودى خداوند، بر او باد ! [١]

٣ / ٢٦

نافع بن هِلال

نافع بن هِلال ، از ياران امام على عليه السلام و يكى از كوشاترين ياران امام حسين عليه السلام در جريان كربلا بوده است . گفتنى است كه شخص ديگرى به نام هِلال بن نافع ، در كربلا حضور داشته كه جزو سپاه عمر بن سعد و از گزارشگران حادثه كربلاست و گاه ، وى با اين نافع بن هِلال ، اشتباه گرفته شده است . هنگامى كه امام عليه السلام ، سخنرانىِ معروف خود را در شب عاشورا خطاب به يارانش

[١] خَرَجَ مُسلِمُ بنُ عَوسَجَةَ ، فَبالَغَ في قِتالِ الأَعداءِ وصَبَرَ عَلى أهوالِ البَلاءِ ، حَتّى سَقَطَ إلَى الأَرضِ وبِهِ رَمَقٌ ، فَمَشى إلَيهِ الحُسَينُ عليه السلام ومَعَهُ حَبيبُ بنُ مُظاهِرٍ . فَقالَ لَهُ الحُسَينُ عليه السلام : رَحِمَكَ اللّه ُ يا مُسلِمُ «فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُواْ تَبْدِيلاً» ودَنا مِنهُ حَبيبٌ فَقالَ : عَزَّ وَاللّه ِ عَلَيَّ مَصرَعُكَ ـ يا مُسلِمُ ـ ، أبشِر بِالجَنَّةِ . فَقالَ لَهُ بِصَوتٍ ضَعيفٍ : بَشَّرَكَ اللّه ُ بِخَيرٍ ، ثُمَّ قالَ لَهُ حَبيبٌ : لَولا أنَّني أعلَمُ أنّي فِي الأَثَرِ لَأَحبَبتُ أن توصِيَ إلَيَّ بِكُلِّ ما أهَمَّكَ . فَقالَ لَهُ مُسلِمٌ : فَإِنّي اُوصيكَ بِهذا ـ وأشارَ بِيَدِهِ إلَى الحُسَينِ عليه السلام ـ فَقاتِل دونَهُ حَتّى تَموتَ . فَقالَ لَهُ حَبيبٌ : لَأُنعِمَنَّكَ عَينا ، ثُمَّ ماتَ رِضوانُ اللّه ِ عَلَيهِ (الملهوف : ص ١٦١ ، مثير الأحزان : ص ٦٣) .