مُحْرِقُ القلوب ، نوشته ملّا مهدى نراقى (م ١٢٠٩ ق) است. او با اقتباس از روضة الشهدا ، به عرضه مطالبى دست زد كه به گونه اى شورانگيز ، عواطف و احساسات مردم را به سوى واقعه كربلا سوق دهد ؛ امّا چون مأخذ نراقى (روضة الشهدا) ، كتابى ضعيف و مخلوط از مطالب درست و نادرست بود ، نوشته او نيز بر اخبار ضعيف و غير معتبر، مشتمل گشت . نراقى ، خود به ضعيف بودن برخى گزارش هاى كتابش تصريح كرده [٢] و به همين جهت ، مورد انتقاد برخى از عالمان پس از خود ، قرار گرفته است . ميرزا محمّد تنكابنى ، برخى از اخبار آن را مظنون يا مقطوع الكذب دانسته [٣] و محدّث نورى با ابراز شگفتى از تأليف چنين كتابى از چنان عالم بزرگى ، برخى مطالب آن را «منكَر» ناميده است . [٤] شهيد مطهّرى نيز نراقى را فقيه بزرگى مى خواند ؛ ولى او را در تاريخ عاشورا ، صاحب اطّلاع نمى داند و برخى مطالب او را نقد مى كند . [٥] گفتنى است انتساب اين كتاب به نراقى، مشهور است . [٦] البته اين احتمال هست كه آن را در اوايل تحصيل و پيش از رسيدن به مراتب كمال علمى ، نوشته باشد .

[١] مانند : كشته شدن بيش از ده هزار سواره در عاشورا (المنتخب، طريحى: ص ٤٥٠) ، مخلوط بودن سه جريان شهادت حضرت عبّاس عليه السلام و آب آوردن براى طفل ابا عبد اللّه عليه السلام و شهادت على اكبر (ص ٤٣١) و ... .[٢] محرق القلوب : مقدّمه (نقل از: عاشوراپژوهى : ص ٤٠٦) .[٣] قصص العلماء : ص ١٤٦ .[٤] لؤلؤ و مرجان : ص ٢٤٥ .[٥] ر.ك : حماسه حسينى : ج ١ ص ٢٨ .[٦] ر. ك : الذريعة : ج ٤ ص ٤٦١ ش ٢٠٥٦ و ج ٢٠ ص ١٤٩ ش ٢٣٢٩ و ج ٢١ ص ٣٥٩ ش ٥٤٥٢ ، إيضاح المكنون : ج ٢ ص ٤٤٣ ، هدية العارفين : ج ٢ ص ٣٥٢ .