آن دو ، از ياران امام حسين عليه السلام بودند كه در شرايط سخت نبرد و هجوم همه جانبه دشمن ، نزد امام عليه السلام آمدند و گفتند : اى ابا عبد اللّه ! سلام بر تو باد ! دشمن ، ما را به تو چسبانده [ و حلقه محاصره را تنگ كرده] است . ما دوست داريم كه پيشِ رويت ، كُشته شويم و از تو محافظت و دفاع كنيم . امام عليه السلام فرمود : «آفرين بر شما ! نزديك من بياييد» . آن دو ، به امام عليه السلام نزديك شدند و به نبرد پرداختند . نام اين دو ، در زيارت هاى «ناحيه» و «رجبيّه» ، اين چنين آمده است : السَّلامُ عَلى عَبدِ اللّه ِ وعَبدِ الرَّحمنِ ابنَي عُروَةَ بنِ حَراقٍ الغِفارِيَّينِ . [١] سلام بر عبد اللّه و عبد الرحمان ، غِفارى دو پسر عروة بن حَراق غِفارى !

٣ / ٢٣

عُمَرُ بن خالد صَيداوى و همراهانش

عمر بن خالد صَيداوى و غلامش كه سعد يا سعيد نام داشته ، از ديگر شهيدان حادثه كربلا به شمار مى روند . بر پايه نقل طبرى ، وى روز عاشورا و در آغاز جنگ ، همراه با غلام خود و جابر بن حارث و مُجَمِّع بن عبد اللّه ، به صف دشمن ، حمله ور شدند . سپاه دشمن ، آنها را محاصره كردند و ارتباط آنها را با لشكر امام عليه السلام ، قطع نمودند ؛ امّا با يارى عبّاس عليه السلام ، از محاصره خارج شدند ، در حالى كه مجروح شده بودند . دشمن ، دوباره به آنها نزديك شدند و همگى را يك جا كُشتند . ليكن به گزارش سيّد ابن طاووس ، عمرو بن خالد ، روز عاشورا به امام عليه السلام گفت :

[١] الإقبال : ج ٣ ص ٧٣ .