شهادت نامه امام حسين عليه السّلام - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٣٤

٧٦٦.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از ريّان بن شَبيب ـ: در روز اوّل محرّم، بر امام رضا عليه السلام وارد شدم. فرمود: «اى پسر شَبيب ! آيا روزه اى؟» . گفتم : نه . فرمود: «اين، همان روزى است كه در آن ، زكريّا عليه السلام ، پروردگارش عز و جل را خواند و گفت : «پروردگارا ! از جانب خود ، نسلى پاك به من عطا كن ، كه تو همانا شنواى دعايى» [١] . خداوند، دعايش را به اجابت رسانْد و به فرشتگان ، دستور داد كه به زكريّا عليه السلام ندا در دهند، «در حالى كه در محراب به نماز ايستاده بود: خداوند ، تو را به يحيى مژده مى دهد!» [٢] . پس هر كس امروز را روزه بگيرد و آن گاه، خداوند عز و جل را بخواند، خدا، دعاى او را اجابت مى كند، همان گونه كه براى زكريّا عليه السلام اجابت كرد» . آن گاه فرمود: «اى پسر شَبيب ! محرّم، ماهى است كه مردم دوران جاهلى، ستم و جنگ را در آن تحريم مى كردند ؛ امّا اين امّت، حرمت آن را نشناختند و حرمت پيامبرش را نگه نداشتند. در اين ماه، فرزندان او را كشتند و زنانش را به اسارت گرفتند و بار و بنه اش را غارت كردند. خداوند ، هرگز آنان را نيامرزد ! اى پسر شَبيب ! اگر براى چيزى گريه مى كنى، براى حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام گريه كن . او، همانند قوچ ، سر بُريده شد و هجده مرد از خانواده اش همراه او