٤٩٦.تذكرة الخواصّ : يزيد ، ابن زياد را خواست و اموال فراوان و تحفه هاى بزرگى به او بخشيد و او را به خود نزديك كرد و جايگاهش را بالا برد . او را نزد همسران خويش برد و نديم خود ، قرار داد . شبى مست كرد و به آوازه خوان گفت : بخوان ! و خود به بداهه چنين سرود : به من شرابى بنوشان كه دلم را سيراب كند . سپس پيمانه را كج كن و مانند آن را به ابن زياد بنوشان ؛ همان كسى كه امانتدار و رازدار من و استوار كننده جنگ و غنيمت من و قاتل آن شورشگر ، يعنى حسين و هلاك كننده دشمنان و حسودان است . [٢]

٤٩٧.مروج الذهب : پس از شهادت حسين عليه السلام ، روزى يزيد در مجلس شرابش نشسته بود و در حالى كه ابن زياد نيز در سمت راستش بود ، رو به ساقى اش كرد و گفت : شرابى به من بنوشان كه تا مغز و استخوانم را سيراب كند . آن گاه كج كن و مانندش را به ابن زياد بنوشان ؛ همان كسى كه امانتدار و رازدار من و استوار كننده جنگ و غنيمت من است .

[١] فَلَمّا قَدِموا عَلَيهِ [أي عَلى يَزيدَ لَعنَةُ اللّه ِ عَلَيهِ] جَمَعَ مَن كانَ بِحَضرَتِهِ مِن أهلِ الشّامِ ، ثُمَّ أدخَلوهُم ، فَهَنَّؤُوهُ بِالفَتحِ (تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٣٩٠ ، تهذيب الكمال : ج ٦ ص ٤٢٩) .[٢] إنَّهُ [أي يَزيدَ] استَدعَى ابنَ زِيادٍ إلَيهِ ، وأعطاهُ أموالاً كَثيرَةً ، وتُحَفا عَظيمَةً ، وقَرَّبَ مَجلِسَهُ ، ورَفَعَ مَنزِلَتَهُ ، وأدخَلَهُ عَلى نِسائِهِ ، وجَعَلَهُ نَديمَهُ ، وسَكِرَ لَيلَةً ، وقالَ لِلمُغَنّي غَنِّ ، ثُمَّ قالَ يَزيدُ بَديهِيّا : {٠ اِسقِني شَربَةً تُرَوّي فُؤادي ثُمَّ مِل فَاسقِ مِثلَهَا ابنَ زِيادِ ٠} {٠ صاحِبَ السِّرِّ وَالأَمانَةِ عِندي ولِتَسديدِ مَغنَمي وجِهادي ٠} {٠ قاتِلَ الخارِجِيِّ أعني حُسَينا ومُبيدَ الأَعداءِ وَالحُسّادِ ٠} (تذكرة الخواصّ : ص ٢٩٠) .