٤٧١.تاريخ الطبرى ـ به نقل از ابو مِخنَف : حسين عليه السلام ـكه مادرش فاطمه عليهاالسلام ، دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود ـ ، كشته شد . او را سِنان بن اَنَس نَخَعى اَصبَحى كُشت و سرش را خولى بن يزيد [ به كوفه]آورد . [١]

٤٧٢.تاريخ الطبرى ـ به نقل از حُمَيد بن مسلم ـ : سِنان بن اَنَس نَخَعى ، در آن حال [ كه حسين عليه السلام نيمه جان بود] ، به او حمله كرد و با نيزه به او زخم زد . حسين عليه السلام به زمين افتاد . سِنان به خولى بن يزيد اَصبَحى گفت : سرش را جدا كن ! او خواست كه اين كار را بكند ؛ امّا ناتوان شد و لرزه گرفت . سِنان بن اَنَس به او گفت : خدا ، بازوانت را بشكند و دستانت را از تنت ، جدا كند ! آن گاه ، خودش پياده شد و سر حسين عليه السلام را بُريد و از تن جدا كرد و سپس ، آن را به خولى بن يزيد سپرد . پيش از آن ، حسين عليه السلام به وسيله شمشير ، چندين ضربه خورده بود . [٢]

٩ / ١٧ ـ ٣

مشاركت سِنان و خولى

٤٧٣.شرح الأخبار : حسين عليه السلام ، زخم هاى فراوانى برداشته بود ؛ امّا با همه ناتوانى بر اثر آن زخم ها ، ايستاد . دشمنان ، مدّتى دراز از نزديك شدن به او ، خوددارى كردند . سپس ، او را در ميان تيرهاى خود گرفتند و سِنان بن اَنَس نَخَعى ، با نيزه به او حمله كرد و آن را در [ بدن] او فرو كرد و خولى بن يزيد اَصبَحى از قبيله حِميَر ، كار را تمام كرد و سرِ

[١] قُتِلَ الحُسَينُ عليه السلام ـ واُمُّهُ فاطِمَةُ بِنتُ رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ قَتَلَهُ سِنانُ بنُ أنَسٍ النَّخَعِيُّ ثُمَّ الأَصبَحِيُّ ، وجاءَ بِرَأسِهِ خَولِيُّ بنُ يَزيدَ (تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٤٦٨ ، تاريخ دمشق : ج ١٤ ص ٢٤٩) .[٢] حَمَلَ عَلَيهِ [أي عَلَى الحُسَينِ عليه السلام] في تِلكَ الحالِ سِنانُ بنُ أنَسِ بنِ عَمرٍو النَّخَعِيُّ ، فَطَعَنَهُ بِالرُّمحِ فَوَقَعَ ، ثُمَّ قالَ لِخَولِيِّ بنِ يَزيدَ الأَصبَحِيِّ : اِحتَزَّ رَأسَهُ ! فَأَرادَ أن يَفعَلَ فَضَعُفَ فَاُرعِدَ . فَقالَ لَهُ سِنانُ بنُ أنَسٍ : فَتَّ اللّه ُ عَضُدَيكَ ، وأبانَ يَدَيكَ ، فَنَزَلَ إلَيهِ فَذَبَحَهُ وَاحتَزَّ رَأسَهُ . ثُمَّ دُفِعَ إلى خَولِيِّ بنِ يَزيدَ ، وقَد ضُرِبَ قَبلَ ذلِكَ بِالسُّيوفِ (تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٤٥٣ ، أنساب الأشراف : ج ٣ ص ٤٠٩) .