٤٢٧.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : هنگامى كه ياران و خاندان حسين عليه السلام كشته شدند ، همه روز را مقاومت كرد ، و هيچ كس به سوى او نمى آمد ، مگر آن كه باز مى گشت ، تا آن كه پيادگان ، او را در ميان گرفتند و ما ، كسى را تا آن هنگام نديده بوديم كه در حلقه چنين گروهى بيفتد و اين همه استوار بماند . مانند سواران دلاور ، با آنها مى جنگيد و هر گاه كه به آنها حمله مى بُرد ، از هم باز و شكافته مى شدند ، گويى كه شيرى به گلّه بُزها حمله بُرده باشد . [١]

٤٢٨.مطالب السَّؤول : آن گاه حسين عليه السلام ، دشمن را به نبرد تن به تن ، فرا خواند و همه آنانى را كه به جنگش مى آمدند ، حتّى بزرگان آنها را ، از ميان برداشت تا آن جا كه تعداد فراوانى از آنها را كُشت ... . او مانند شيرِ شَرزه بود و به كسى حمله نمى بُرد ، جز آن كه با ضربه شمشيرش ، او را به خاك مى افكند . [٢]

٤٢٩.الفتوح : آن گاه ، حسين عليه السلام [دشمن را] به نبرد تن به تن ، فرا خواند و همه قهرمانانى را كه به جنگ او مى آمدند ، مى كُشت تا آن كه تعداد فراوانى را از آنها كُشت . شمر بن ذى الجوشن ـ كه خدا لعنتش كند ـ ، پيشاپيش دسته بزرگى ، جلو آمد . حسين عليه السلام با همه آنها جنگيد و آنها نيز با او جنگيدند ... آن گاه حسين عليه السلام ، مانند شير شرزه به آنها حمله بُرد و در پىِ كسى نمى رفت ، جز آن كه او را با ضربه شمشيرش به زمين مى انداخت . تيرها از هر سو به طرف او مى آمدند و به گلو و سينه او مى خوردند ، و او مى فرمود : «اى امّت بدكار ! پس از محمّد ، چه بد كرديد در حقّ امّت و خاندانش . هان ! شما پس از من ، ديگر از كشتن هيچ بنده اى از بندگان خدا ، هراس

[١] لَمّا قُتِلَ أصحابُهُ وأهلُ بَيتِهِ ، بَقِيَ الحُسَينُ عليه السلام عامَّةَ النَّهارِ لا يُقدِمُ عَلَيهِ أحَدٌ إلَا انصَرَفَ ، حَتّى أحاطَت بِهِ الرَّجّالَةُ ، فَما رَأَينا مَكثورا قَطُّ أربَطَ جَأشا مِنهُ ، إن كانَ لَيُقاتِلُهُم قِتالَ الفارِسِ الشُّجاعِ ، وإن كانَ لَيَشُدُّ عَلَيهِم فَيَنكَشِفونَ عَنهُ انكِشافَ المِعزى شَدَّ فيهَا الأَسَدُ (الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : ج ١ ص ٤٧٣ ، سير أعلام النبلاء : ج ٣ ص ٣٠٢) .[٢] ثُمَّ دَعَا [الحُسَينُ عليه السلام] النّاسَ إلَى البِرازِ ، فَلَم يَزَل يُقاتِلُ ويَقتُلُ كُلَّ مَن بَرَزَ إلَيهِ مِنهُم مِن عُيونِ الرِّجالِ ، حَتّى قَتَلَ مِنهُم مَقتَلَةً كَبيرَةً... هذا وهُوَ كَاللَّيثِ المُغضَبِ ، لا يَحمِلُ عَلى أحَدٍ مِنهُم إلّا نَفَحَهُ بِسَيفِهِ فَأَلحَقَهُ بِالحَضيضِ (مطالب السؤول : ص ٧٢ ؛ كشف الغمّة : ج ٢ ص ٢٣٢) .