شَوذَب ، كه نام او سُوَيد نيز گفته شده ، بر پايه برخى از گزارش ها ، از محدّثان و بزرگان شيعه بوده است . در باره او گفته شده : شَوذَب ، در مجلسى مى نشست و شيعيان ، براى شنيدن حديث ، نزد وى مى آمدند . وى ، در تشيّع ، پيش گام بود . در زيارت «ناحيه مقدّسه» ، آمده است : السَّلامُ عَلى شَوذَبٍ مَولى شاكِرٍ . [١] سلام بر شَوذَب ، هم پيمان بنى شاكر ! و در «زيارت رجبيّه» نيز آمده : السَّلامُ عَلى سُوَيدٍ مَولى شاكِرٍ . [٢] سلام بر سُوَيد ، هم پيمان بنى شاكر !

٣٦١.تاريخ الطبرى ـ به نقل از محمّد بن قيس ـ: عابِس بن ابى شَبيب شاكرى ، با شَوذَبْ هم پيمانِ (وابسته) قبيله اش ، آمد و به شَوذَب گفت: قصد دارى چه كنى ؟ شَوذَب گفت: چه كنم ؟! همراه تو در دفاع از فرزند فاطمه دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى جنگم تا كشته شوم. عابِس گفت: همين گونه هم به تو گمان مى رفت ؛ امّا نه ! پيشِ روى ابا عبد اللّه عليه السلام برو ، همان گونه كه شهادت ديگر يارانش را ديده ، شهادت تو را نيز ببيند و پاداش شكيبايى بر آن را ببرد . من نيز همين كار را مى كنم كه اگر در اين لحظه، كس ديگرى از

[١] الإقبال : ج ٣ ص ٧٣ .[٢] الإقبال : ج ٣ ص ٣٤١ .