شهادت نامه امام حسين عليه السّلام - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣٤
حسين عليه السلام ، براى او دعا كرد و دستور داد تا از ميدان ، باز گردد.
٣ / ١٧
ابو عمر شَبيب بن عبد اللّه نَهشَلى
شَبيب بن عبد اللّه نَهشَلى ، از ياران امام حسين عليه السلام و از طايفه بنى نُفَيل بن دارِم بوده است . از وى در زيارت هاى «رجبيّه» و «ناحيه مقدّسه» ، چنين ياد شده است : السَّلامُ عَلى شَبيبِ بنِ عَبدِ اللّه ِ النَّهشَلِيِّ . [١] سلام بر شَبيب بن عبد اللّه نَهشَلى !
٣٦٠.مثير الأحزان ـ به نقل از مهران، هم پيمان بنى كاهل ـ: در كربلا با حسين عليه السلام بودم كه ديدم مردى ، به شدّت مى جنگد ، و به گروهى حمله نمى بَرد ، جز آن كه آنها را از هم مى شكافد و سپس ، به سوى حسين عليه السلام باز مى گردد و رَجَز مى خواند و مى گويد : بشارت ده كه به راه درست در آمده اى و احمد را ديدار مى كنى و بر بلنداى درِ باغ بهشت ، فراز مى آيى ! پرسيدم : اين شخص ، كيست ؟ گفتند: ابو عمر نَهشَلى (نيز گفته شده : خَثعَمى) . سپس عامر بن نَهشَل ، يكى از افراد تيره بنى لات از قبيله ثَعلَبه ، راه را بر او گرفت و او را كُشت و سرش را جدا نمود . اين ابو عمر ، از شب زنده دارانِ بسيارْ نمازگزار بود. [٢]
[١] الإقبال : ج ٣ ص ٧٣ .[٢] شَهِدتُ كَربَلاءَ مَعَ الحُسَينِ عليه السلام ، فَرَأَيتُ رَجُلاً يُقاتِلُ قِتالاً شَديدا ، لا يَحمِلُ عَلى قَومٍ إلّا كَشَفَهُم ، ثُمَّ يَرجِعُ إلَى الحُسَينِ عليه السلام ويَرتَجِزُ ويَقولُ : {٠ أبشِر هُديتَ الرُّشدَ تَلقى أحمَدا في جَنَّةِ الفِردَوسِ تَعلو صُعُدا ٠} فَقُلتُ: مَن هذا ؟ فَقالوا : أبو عُمَرَ النَّهشَلِيُّ ـ وقيلَ : الخَثعَمِيُّ ـ فَاعتَرَضَهُ عامِرُ بنُ نَهشَلٍ أحَدُ بَنِي اللّاتِ مِن ثَعلَبَةَ ، فَقَتَلَهُ وَاجتَزَّ رَأسَهُ ، وكانَ أبو عُمَرَ هذا مُتَهَجِّدا كَثيرَ الصَّلاةِ (مثير الأحزان : ص ٥٧) .