حبيب بن مُظاهر اسدى كه در منابع رجالى و تاريخى ، از وى با نام حبيب بن مُظهّر فَقعَسى نيز ياد شده ، از ياران خاصّ امام على ، امام حسن و امام حسين عليهم السلام بوده است ؛ بلكه به گفته ابن حجر، دوران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را نيز درك كرده است . وى در دوران حكومت امام على عليه السلام ، يكى از اعضاى «سپاه ويژه» ايشان ـ كه «شُرطَةُ الخَميس» ناميده مى شد ـ ، بوده است. مذاكرات حبيب بن مظاهر با ميثم تمّار و رُشَيد هَجَرى در باره آينده ، نشانه آن است كه آنان، از اصحاب سِرّ امام على عليه السلام ، و برخوردار از كمالات بلند معنوى و علم مَنايا و بلايا (مرگ ها و حادثه ها) بوده اند . وى، در زمره نخستين كسانى بود كه از امام حسين عليه السلام براى آمدن به كوفه، دعوت كردند . همچنين حبيب ، در بيعت گرفتن از مردم كوفه ، نقشى فعّال داشت . حبيب ، در روز عاشورا ، فرماندهى جناح چپ سپاه امام عليه السلام را به عهده داشت و از آرامش و روحيه بسيار بالايى برخوردار بود . او همچنان رزميد تا به خيل شهداى كربلا پيوست . شهادت حبيب ، براى امام حسين عليه السلام ، بسيار ناگوار بود . لذا هنگامى كه وى شهيد شد ، فرمود : أحتَسِبُ نَفسي وحُماةَ أصحابي . [١] من ، شهادت خود و يارانِ حمايتگرم را به حساب خدا مى گذارم . در «زيارت ناحيه مقدّسه» ، آمده است : السَّلامُ عَلى حَبيبِ بنِ مُظاهِرٍ الأَسَدِيِّ . [٢]

[١] تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٤٣٩ .[٢] الإقبال : ج ٣ ص ٧٣ .