قاضى طباطبايى نيز مطالب آن را به جهت تعارض با مقاتل معتبر ، بى ارزش و از درجه اعتبار، ساقط مى داند . [١] نمونه هاى متعدّدى از اخبار غير قابل باور را مى توان در جاى جاى اين كتاب ديد . [٢]

٤ . المنتخب فى جمع المَراثى و الخُطب

فخر الدين بن محمّد على بن احمد طُرَيحى (م ١٠٨٥ ق) ، مؤلّف مجمع البحرين ، مجموعه اى از احاديث و مراثى در باره امام حسين عليه السلام و برخى ديگر از امامان را گرد آورد و به قصد گرياندن مؤمنان و تشويق به سوگوارى، آنها را به صورت جُنگ ، سامان داد . المنتخب ، تاريخ نگارىِ علمىِ زندگى يا قيام امام حسين عليه السلام نيست و اكثر مطالب آن ، بدون ذكر مأخذ و احاديث آن نيز به صورت مُرسَل است و سَره و ناسَره در آن به هم در آميخته است . از اين رو ، آن را متناسب با هدف و شيوه مؤلّف ، المجالس الطُّريحيّة و يا المجالس الفخريّة نيز ناميده اند . ضعف ديگر كتاب ، اختلافات موجود در نسخه هاى متفاوت آن است كه مى تواند نشانگر تصرّفات بعدى در آن باشد . [٣] محدّث نورى ، المنتخب طريحى را مشتمل بر مطالب موهون و غير موهون مى داند [٤] و ميرزا محمّد ارباب قمى ، وجود مسامحات فراوان را در آن ، گوشزد كرده و روايات مختصّ آن را معتبر ندانسته است . [٥] برخى مطالب ضعيف كتاب ، قابل ترديد و رد هستند كه خوانندگان را به ديدن آنها

[١] تحقيق در باره اوّلْ اربعين حضرت سيّد الشهدا عليه السلام : ص ٦٦ .[٢] مانند : بيست و دو هزار زخم در پيكر امام حسين عليه السلام (روضة الشهدا: ص ٦٠) ، چسبيدن سر به تنه فرزندان مسلم بن عقيل (ص ٢٤١) ، حضور هاشم مرقال (هاشم بن عتبة) در كربلا (ص ٣٠٠) ، قصّه زعفر جنّى (ص ٣٤٦) و عروسى قاسم (ص ٣٢١) .[٣] ر. ك : سخن شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعة (ج ٢٢ ص ٤٢٠ ش ٧٦٩٦) .[٤] لؤلؤ و مرجان : ص ٢٨٧ .[٥] اربعين حسينيّه : ص ٦٤ .