٤٠.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به سندش ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: دخترم فاطمه ، روز قيامت ، در حالى محشور مى شود كه لباسى آغشته به خون با اوست و به ستونى از ستون هاى عرش مى آويزد و مى گويد: اى عدل [مطلق]! ميان من و قاتل فرزندانم حكم بران . به خداى كعبه سوگند، خداوند متعال به نفع دخترم حكم مى راند . [١]

٢ / ١٣

پيشگويى پيامبر صلى الله عليه و آله درباره چگونگى شهادت او

٤١.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از ابن عبّاس ، از پيامبر خدا صلى الله عل: هنگامى كه حسين را ديدم، آنچه را پس از من با او مى كنند، به ياد آوردم . گويى كه مى بينم به حرم و قبر من پناه آورده ؛ امّا پناهش نمى دهند و در رؤيايش ، او را به سينه ام مى چسبانم و به او فرمان كوچ از هجرتگاهم مى دهم و او را به شهادت ، مژده مى دهم ، و او از آن جا به سوى قتلگاه و جايگاه بر خاك افتادنش، بار مى بندد ؛ [به سوى] سرزمين كرب و بلا و قتل و فنا. گروهى از مسلمانان ، او را يارى مى دهند . آنان از سَروران شهيدان امّت من در روز قيامت هستند . گويى به او مى نگرم كه تير خورده و از اسبش به زمين افتاده و سپس مانند گوسفند، سرش را مظلومانه مى بُرند . [٢]

[١] تُحشَرُ ابنَتي فاطِمَةُ يَومَ القِيامَةِ ، ومَعَها ثِيابٌ مَصبوغَةٌ بِالدَّمِ ، فَتَعَلَّقُ بِقائِمَةٍ مِن قَوائِمِ العَرشِ ، فَتَقولُ : يا عَدلُ ، احكُم بَيني وبَينَ قاتِلِ وُلدي . قالَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : فَيَحكُمُ اللّه ُ تَعالى لِابنَتي ورَبِّ الكَعبَةِ (عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج ٢ ص ٢٦ ح ٦) .[٢] إنّي لَمّا رَأَيتُهُ [أيِ الحُسَينَ عليه السلام] تَذَكَّرتُ ما يُصنَعُ بِهِ بَعدي ، كَأَنّي بِهِ وقَدِ استَجارَ بِحَرَمي وقَبري ، فَلا يُجارُ ، فَأَضُمُّهُ في مَنامِهِ إلى صَدري ، وآمُرُهُ بِالرَّحلَةِ عَن دارِ هِجرَتي ، واُبَشِّرُهُ بِالشَّهادَةِ ، فَيَرتَحِلُ عَنها إلى أرضِ مَقتَلِهِ ، ومَوضِعِ مَصرَعِهِ ، أرضِ كَربٍ وبَلاءٍ ، وقَتلٍ وفَناءٍ ، تَنصُرُهُ عِصابَةٌ مِنَ المُسلِمينَ ، اُولئِكَ مِن سادَةِ شُهَداءِ اُمَّتي يَومَ القِيامَةِ ، كَأَنّي أنظُرُ إلَيهِ وقَد رُمِيَ بِسَهمٍ ، فَخَرَّ عَن فَرَسِهِ صَريعا ، ثُمَّ يُذبَحُ كَما يُذبَحُ الكَبشُ مَظلوما (الأمالى ، صدوق : ص ١٧٧ ح ١٧٨ ، بشارة المصطفى : ص ١٩٩) .