٣. به شهادت رساندن امام، عامل نزول خشم خداوند: امام (ع) در فراز آخر سخن خود فرمود: خشم خداوند بر اين جماعت سخت شد (چرا) كه آهنگ كشتن فرزند پيامبر خود كردند.
اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى هَذِهِ العِصابَةِ الَّذِينَ يُريدُونَ قَتلَ ابْنِ نَبِيِّهِمْ‌ خداوند:
عوامل خشم ٣ دشمنان:
اعتراف‌گيرى از ١؛ اقدامات غير انسانى ٢ فرمانده كل قوا (امام حسين (ع)):
آثار شهادت ٣ روايت ٣٩٦ ١٦٧- ١٤- ذَكَّرتَ الصَّلاةَ، جَعَلَكَ اللَّهُ مِنَ المُصلِّينَ الذَّاكِرينَ! نَعمَ، هَذَا اوَّلُ وَقْتِهَا سَلُوهُم أَنْ يَكُفُّوا عَنَّا حَتّى نُصَلِّى‌ يَا وَيْلَكَ يَا عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ أَنَسِيتَ شَرَايِعَ الاسْلام؟ أَلا تَقِفُ عَنِ الْحَربِ حَتَّى نُصَلِّىَ وَ تُصَلُّونَ وَ نَعُوُدُ الَى الحَربِ.
اسْتَحْوَذَ عَلَيهِ الشَّيْطَانُ.
يَا وَيْلَكُمْ ألا تَقِفُونَ عَنِ الْحَربِ حَتَّى نُصَلِّى؟
تَقَدَّمَا أَمَامى حَتّى اصلِّىَ الظُّهْرَ.
(پى در پى اصحاب امام (ع) كشته مى‌شدند و چون يك نفر يا دو نفر از آنان به شهادت مى‌رسيد پيدا بود. ولى از لشكر انبوه ابن سعد هرچه كشته مى‌شد نمودار نبود. ابوثمامه صائدى چون چنين ديد عرض كرد: يا اباعبدالله! جانم فدايت باد، مى‌بينم كه اينان به تو نزديك شده‌اند. به خدا سوگند تو كشته نشوى تا من به خواست خدا پيش از تو كشته شوم. دوست دارم پروردگار خود را در حالى ديدار كنم كه اين نمازى را كه وقتش رسيده خوانده باشم. امام (ع) سربرداشت و فرمود:)
«نماز را يادآوردى خدا تو را از نماز گزارانى كه در ياد اويند قرار