شركت در جنگ شده است در اشتباه است، و اگر دروغ مى‌گفته است كه بايد به او بدبين بود.
پس شما عبداللَّه پسر عباس را در برابر عمر و پسر عاص سپر سازيد.
از فرصت‌هاى طلايى روزگار بهره گيريد و مرزهاى دور اسلام را مرزبانى كنيد.
مگر نمى‌بينيد كه به شهرهاتان تاخت و تاز شود و دژهاتان آماج تيرها باشد؟
حضرت على (ع) اين سخنان را درباره دو داور عراق و شام در جريان حكميت، يعنى ابوموسى اشعرى و عمروعاص بيان فرموده و در آن، مردم كوفه را به دليل انتخاب نكردن عبداللَّه بن عباس نكوهش مى‌كند. همچنين بسيارى از ويژگى‌هاى سپاهيان شام را بر مى‌شمارد.
١. نحوه شناساندن ماهيت نيروهاى دشمن: امام على (ع)، نيروهاى دشمن را اين گونه توصيف مى‌كند: نيروهاى دشمن (شام) مشتى ستمكار و اوباش و برده و فرومايه‌اند و فاقد اصل و نژادند. هركدام از گوشه‌اى گرد آمده و جزو مهاجر و انصار نيستند و سابقه‌اى در اسلام ندارند.
جُفَاةٌ طَغَامٌ وَ عَبِيدٌ أَقْزَامٌ جُمِعُوا مِنْ كُلِّ أَوْبٍ وَ تُلُقِّطُوا مِنْ كُلِّ شَوْبٍ ...
٢. بصيرت نيروها، از عوامل غير فيزيكى توان رزم: امام (ع) براى تقويت روحيه رزمندگان، به تبيين ماهيت دشمنان مى‌پ جهاد در آيينه روايت(ج‌١) ٢٢٩ نامه ٤ ص : ٢٢٩ ردازد: شاميان درشت خويانى پست و بردگانى فرومايه‌اند. و در بين آنان افرادى هستند كه بايد احكام دين را بياموزند ...
جُفَاةٌ طَغَامٌ ... مِمَّنْ يَنْبَغِي أَنْ يُفَقَّهَ وَ يُؤَدَّبَ وَ يُعَلَّمَ وَ يُدَرَّبَ‌ ٣. تاكتيك شاميان در انتخاب عمروعاص: از نيازهاى اطلاعاتى در جنگ، شناخت هويت فرماندهان دشمن است. اين اطلاعات، فرماندهان را در اخذ تصميم‌هاى مهم يارى مى‌كند. امام (ع) چون عمروعاص را مى‌شناسد، به سربازان خود مى‌فرمايد؛ بهوش باشيد كه دشمن چهره مورد نظر خود را انتخاب كرده كه امرى‌