سوسماران به‌سوراخهاى خويش خزند، يا همانند كفتاران‌گريزگاهى بجويند و در مغاك امنشان پنهان شوند! به خدا سوگند كسى را كه يارانى چون شما باشد، خوار مى‌شود و هر آن كه دشمن را با شما در آماج نشاند، بى ترديد با كمانهاى شكسته پيكان هدف را نشانه رفته باشد.
شما در صحنه حرف و شعار بسياريد، اما در پس پيكار اندك.
و من راه راست كردن كژيهاى شما را نيك مى‌دانم، اما به خدا سوگند كه خواستار اصلاح شما به بهاى فاسد كردن خويش نباشم.
خداى آبرويتان را ببرد و بهره‌تان را ناچيز سازد كه حق را نمى‌شناسيد، آن گونه كه باطل را، و باطل را نمى‌كوبيد، آن چنان كه حق را.
در سال ٣٩ هجرى، پس از غارتگريهاى فرماندهان معاويه در عين التّمر عراق، امير مؤمنان عليه‌السلام كوفيان را نكوهش كرد و آنان را نيروهاى سست عنصرى خواند كه مانند شترانِ كوهان كوفته تحمل باركشى را ندارند و صاحبانشان را در ميانه راه مى‌گذارند؛ و يا به مانند لباسهاى ژنده و كهنه‌اى كه اگر از هر طرف آن دوخته شود، از طرف ديگر پاره مى‌شوند و تن پوشى براى صاحبش نخواهد شد. ١ ١. شرح جعفرى، ١١/ ١٢١.
١. ترس از دشمن، عامل شكست و ذلّت: ترس، زندگى را تباه و قدرت دفاع را از آدمى سلب مى‌كند. هر سربازى با فرار از صحنه نبرد، دشمن خويش را در پيروزى يارى مى‌بخشد. على (ع) به كوفيان فرمود:
هرگاه دسته‌اى از مهاجمان شام به سرزمينهاى شما حمله كنند، هر كدام از آنها، همچون حيواناتى كه‌به هنگام خطر به لانه‌ى خود فرار مى‌كنند، به خانه خود رفته، در را مى‌بندد. ١ كُلَّمَا أَطَلَّ عَلَيْكُمْ مَنْسِرٌ مِنْ مَنَاسِرِ أَهْلِ الشَّامِ أَغْلَقَ ... وَ الضَّبُعِ فِي وِجَارِهَا ١. شرح جعفرى، ١١/ ١٢٢.