الْعَرَبِ وَ السَّنَامُ الْأَعْظَمُ إِنَّ فِي الْفِرَارِ مَوْجِدَةَ اللَّهِ وَ الذُّلَّ اللَّازِمَ وَ الْعَارَ الْبَاقِيَ وَ إِنَّ الْفَارَّ لَغَيْرُ مَزِيدٍ فِي عُمُرِهِ وَ لَا مَحْجُوزٍ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ يَوْمِهِ‌ ١. شرح جعفرى ٢٢/ ٧٤.
٩. تشويق به جهاد با تكيه به مردانگى و سابقه شرافتمندانه: ملاك برترى انسان‌ها به تقوا است و نژاد و موقعيت‌هاى چشمگير اجتماعى در آن نقش ندارد، ولى براى تشويق وتحريك رزمندگان به‌جهاد مى‌توان سابقه و ويژگى خوب را همانند نژاد عرب سامى كه صفات مردانگى و آزادگى و دفاع از حق مظلوم در آنان وجود داشته، يادآور آنان شد. اين گونه تعصب در اخلاق خوب و ارزش‌هاى مثبت، مورد تأييد اسلام مى‌باشد. امام على (ع) براى تقويت روحيه نيروها و پايدارى در برابر دشمن از اين ويژگى‌هاى مثبت استفاده مى‌كرده است. ١ وَ أَنْتُمْ لَهَامِيمُ الْعَرَبِ وَ السَّنَامُ الْأَعْظَمُ‌ ١. شرح خويى، ٢٢/ ١٧٥.
١٠. شهادت، ارزشى والا در اسلام: رزمنده مسلمان مانند انسان تشنه، به سوى شهادت و ديدار تعالى الهى بال و پر مى‌كشد و اگر كسى بخواهد بهشت را به دست آورد بايد سراغ آن را در ميان انبوه گلوله‌ها و نيزه‌ها بگيرد. شوق فرمانده لشكر اسلام اميرمؤمنان (ع) به شهادت در راه خداوند، از محبت دشمن نسبت به دنيا و وطن خود بيشتر است و اين ايده هر سربازى بايد در ميدان نبرد باشد. ١ الْجَنَّةُ تَحْتَ أَطْرَافِ الْعَوَالِي الْيَوْمَ تُبْلَى الْأَخْبَارُ (الْأَخْيَارُ) وَ اللَّهِ لَأَنَا أَشْوَقُ إِلَى لِقَائِهِمْ مِنْهُمْ إِلَى دِيَارِهِمْ‌ ١. شرح جعفرى ٢٢/ ٧٨.
١١. جنگ، ميدان آزمايش الهى: ميدان جنگ آزمايشگاه نيت‌ها و اعمال و ايمان افراد است. اگر كسى ايمان راسخ و راستينى داشت و با نيّت صادقانه در جنگ شركت كرد، هيچ گاه از برابر دشمن فرار نمى‌كند، جنگ محك عقيده و عمل است و انسان‌هاى سره از ناسره شناخته مى‌شوند. ١ الْيَوْمَ تُبْلَى الْأَخْبَارُ (الْأَخْيَارُ)
١. شرح جعفرى ٢٢/ ٧٨.
١٢. نفرين و درخواست نابودى دشمن از خداوند: رزمندگان در حين نبرد بايد دست به دعا بردارند و از خدا بخواهند