پس آن گاه كه [براى رزمنده مسلمان‌] رويارويى با دشمن تو و دشمن خودش پيش آيد، شمار دشمنان را در ديده‌اش اندك و موقعيت آنان را در دلش كوچك گردان و او را بر ايشان چيره ساز و آنان را بر او چيره مگردان. پس اگر سرانجام كارش را نيك بختى قرار دادى و شهادت را برايش مقدر ساختى، شهادتش را زان پس قرار ده كه دشمنت را به خاك هلاكت انداخته و آنان را در بند اسارت خسته و رنجور ساخته و زان پس قرار ده كه مرزهاى سرزمين مسلمين ايمن شده و دشمنت پشت كرده و گريخته است.
١. ناچيز شمردن دشمن: كميت و كيفيت سپاه دشمن مى‌تواند در وضعيت روحى رزمندگان اسلام تأثيرگذار باشد.
بنابراين فرماندهان مى‌توانند با بهره‌گيرى از شيوه‌هاى مناسب و با اندك و ناچيز جلوه دادن دشمن، آمادگى رزمى و احتمال پيروزى رزمندگان اسلام را افزايش دهند.
فَقَلّلْهُمْ فِي عَيْنِهِ، وَ صَغّرْ شَأْنَهُمْ فِي قَلْبِهِ‌ ٢. سرانجام سعادتمندانه رزمندگان: شهادت پايان سعادتمندانه كار گروهى از رزمندگان اسلام است؛ همراهى شهادت و سعادت اين مفهوم را در بر دارد.
فَإِنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسّعَادَةِ، وَ قَضَيْتَ لَهُ بِالشّهَادَةِ ٣. شهادت و پيروزى دو توفيق بزرگ الهى: با آن كه شهادت توفيق بزرگى است، اما دعاى امام آن است كه پس از پيروزى ظاهرى بر دشمن حاصل شود؛ يعنى رزمندگان اسلام هر دو فيض عظيم را به دست آورند.
در واقع نه تنها شهادت بلكه نوع آن نيز براى رزمنده مسلمان اهميت دارد.
قَضَيْتَ لَهُ‌بِالشّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ يَجْتَاحَ عَدُوَّكَ وَ ...
٤. جهاد و شهادت تأمين كننده امنيت: در نبرد با دشمن گروهى از رزمندگان اسلام شربت شهادت مى‌نوشند، اما ثمره مجاهدت و شهادت آنان امنيت سرزمين اسلام و شكست دشمن است.
وَ بَعْدَ أَنْ تَأْمَنَ أَطْرَافُ الْمُسْلِمِينَ، وَ بَعْدَ أَنْ يُوَلّيَ عَدُوّكَ مُدْبِرِينَ‌