آغاز جنگ:
اتمام ح جهاد در آيينه روايت(ج‌١) ٧٩ خطبه ٤٤ ص : ٧٩ جت قبل از ١ خوارج:*، ١ دشمنان:
اتمام حجت با ١؛ پاسخگويى به شبهات ٢ فرمانده كل قوا (على (ع)):
اتمام حجت ١، ٢؛ پاسخگويى به شبهات ٢ خطبه ٣٩ ١٩- ١٩- مُنِيتُ بِمَنْ لَا يُطِيعُ إِذَا أَمَرْتُ وَ لَا يُجِيبُ إِذَا دَعَوْتُ لَا أَبَالَكُمْ مَا تَنْتَظِرُونَ بِنَصْرِكُمْ رَبَّكُمْ أَ مَا دِينٌ يَجْمَعُكُمْ وَ لَا حَمِيَّةَ تُحْمِشُكُمْ أَقُومُ فِيكُمْ مُسْتَصْرِخاً وَ أُنَادِيكُمْ مُتَغَوِّثاً فَلَا تَسْمَعُونَ لِي قَوْلًا وَ لَا تُطِيعُونَ لِي أَمْراً حَتَّى تَكَشَّفَ الْأُمُورُ عَنْ عَوَاقِبِ الْمَسَاءَةِ فَمَا يُدْرَكُ بِكُمْ ثَارٌ وَ لَا يُبْلَغُ بِكُمْ مَرَامٌ دَعَوْتُكُمْ إِلَى نَصْرِ إِخْوَانِكُمْ فَجَرْجَرْتُمْ جَرْجَرَةَ الْجَمَلِ الْأَسَرِّ وَ تَثَاقَلْتُمْ تَثَاقُلَ النِّضْوِ الْأَدْبَرِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ مِنْكُمْ جُنَيْدٌ مُتَذَائِبٌ ضَعِيفٌ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ‌ گرفتار كسانى شده‌ام كه چون امر مى‌كنم فرمان نمى‌برند، و چون آنها را فرا مى‌خوانم اجابت نمى‌كنند. اى مردم بى اصل و ريشه! در يارى پروردگارتان براى چه در انتظاريد؟ آيا دينى نداريد كه شما را گرد آورد؟ و يا غيرتى كه شما را به خشم وادارد؟.
در ميان شما به پا خاسته فرياد مى‌كشم، و عاجزانه از شما يارى مى‌خواهم، امّا به سخنان من گوش نمى‌سپاريد، و فرمان مرا اطاعت نمى‌كنيد، تا آن كه پيامدهاى ناگوار آشكار شد. نه با شما مى‌توان انتقام خونى را گرفت، و نه با كمك شما مى‌توان به هدف رسيد.
شما را به يارى برادرانتان مى‌خوانم، مانند شترى كه از درد بنالد،