حق او ايمان آورده، از نظر دور بدارد. بايد متوجه باشد كه بر چه محورى حركت مى‌كند و به فرمان چه كسى مى‌رزمد. از موضع فرمانده كل قوا، رابطه‌خود را با اسلام و پيامبر خدا بسنجد و بداند [كه حتى قرنها بعد، چون موضع او حق است، همانند رزمندگان در ركاب امير المؤمنين (ع)] با پسر عموى رسول خدا همراه است. ١ مَعَ ابْنِ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ‌ ١. جهاد/ ١٠٩.
١٢. عقب‌نشينى تاكتيكى و حمله مجدد: اگر رزمندگان بنابر ضرورتهاى تاكتيكى دست به عقب‌نشينى موقت بزنند، بايد در نخستين فرصت به سوى دشمن بشتابند و حمله را از سر بگيرند و اين حملات را تا كسب پيروزى ادامه دهند. ١ فَعَاوِدُوا الْكَرَّ ١. جهاد/ ١٠٩.
١٣. فرجام فرار از جنگ: رزمنده مسلمان بايد از پشت كردن به دشمن و فرار از صحنه نبرد؛ شرم داشته باشد و آن را براى خود و نسلهاى آينده، رسوايى بداند؛ زيرا سرانجام آن آتش دوزخ و سقوط است.
وَ اسْتَحْيُوا مِنَ الْفَرِّ فَإِنَّهُ عَارٌ فِي الْأَعْقَابِ وَ نَارٌ يَوْمَ الْحِسَابِ‌ ١٤. حمله به ستاد فرماندهى دشمن: رزمندگان بايد هدفشان در هم كوبيدن ستاد فرماندهى دشمن باشد، و به قلب سپاه و طراحان و برنامه‌ريزان ستاد ارتش يورش آورده، آنان را از پاى درآورند؛ وَ عَلَيْكُمْ بِهَذَا السَّوَادِ الْأَعْظَمِ وَ الرِّوَاقِ الْمُطَنَّبِ فَاضْرِبُوا ثَبَجَهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ كَامِنٌ فِي كِسْرِهِ‌ ١٥. استقبال از شهادتِ در راه خدا: انسانى كه در جبهه جنگ با انگيزه الهى شركت مى‌كند، از مرگ باكى ندارد و آن را با آغوش باز استقبال مى‌كند و شادمان است؛ زيرا زندگى ابدى و جاودانى را در پى دارد. ١ وَ طِيبُوا عَنْ أَنْفُسِكُمْ نَفْساً وَ امْشُوا إِلَى الْمَوْتِ مَشْياً سُجُحاً ١. آيين جهاد/ ١٣٣.
١٦. پايدارى، عامل پيروزى بر دشمن: پايدارى رزمندگان در مقابله با دشمن و شكست او، موجب آن مى‌گردد كه مورد