جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٥
رسيدن به اجر و پاداش الهى بود.
مُؤْمِنُنَا يَبْغِي بِذَلِكَ الْأَجْرَ ٤. شهادت، بزرگترين آرزوى مردان الهى در ميادين نبرد: حضرت پس از نام بردن از چند تن از اقوام پيامبر كه به فوز شهادت رسيدند، مىفرمايد: كسانى هم بودند كه دوست داشتند شهادت نصيب آنها هم بشود؛ ولى مقدر بود زنده بمانند و آرزويشان به تأخير افتد.
وَ أَرَادَ مَنْ لَوْ شِئْتُ ذَكَرْتُ اسْمَهُ مِثْلَ الَّذِي أَرَادُوا مِنَ الشَّهَادَةِ وَ لَكِنَّ آجَالَهُمْ عُجِّلَتْ وَ مَنِيَّتَهُ أُجِّلَتْ ٥. سيره رسول خدا، اعزام خويشان به نبرد: پيكار مسلحانه بر همگان واجب است و ضرورى است كه سران قوم همچون پيامبر اكرم (ص) نزديكترين خويشان خود را در سختترين صحنهها قربانى كنند.
چنين عملكردى نشانه ايمان كامل به هدف است و وقتى رزمندگان چنين كارى را از فرماندهان و رهبران خويش ببينند، با رغبت و اطمينان و اعتماد بيشترى به سوى نبرد با دشمن خواهند شتافت. ١ وَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ وَ أَحْجَمَ النَّاسُ قَدَّمَ أَهْلَ بَيْتِهِ فَوَقَى بِهِمْ أَصْحَابَهُ حَرَّ السُّيُوفِ وَ الْأَسِنَّةِ ١. آيين جهاد/ ١٥٨.
٦. تهديد، حربه دشمن براى ايجاد جنگ روانى: معاويه پس از درخواست تحويل قاتلان عثمان، تهديد كرده و مىگويد:
يا على! تو متهم به كمك كردن به قاتلان عثمان هستى. اگر راست مىگويى كه از اين اتهام مبرّى هستى، پس قاتلان عثمان را به ما تحويل ده والا به سرعت به سوى تو روانه خواهيم شد و ميان ما و تو و اصحابت شمشير خواهد بود. ١ حضرت در پاسخ اين تهديد مىفرمايد:
بهجانم سوگند اگر دست از گمراهى و اختلاف بر ندارى، بزودى خواهى يافت كه همانها به پيكار و تعقيب تو بر خواهند خواست و نوبت آن را نمىدهند كه تو براى دسترسى به آنها زحمت جستجو در خشكى و كوه و دشت را تحمل كنى.
وَ لَعَمْرِي لَئِنْ لَمْ تَنْزِعْ عَنْ غَيِّكَ وَ شِقَاقِكَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ عَنْ قَلِيلٍ يَطْلُبُونَكَ لَا يُكَلِّفُونَكَ طَلَبَهُمْ فِي بَرٍّ وَ لَا بَحْرٍ وَ لَا جَبَلٍ وَ لَا سَهْلٍ ١. خويى ١٧/ ٣٢٨.