جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١٠
احكام و سنتهاى الهى باشد.
فَالرَّدُّ الَى اللَّهِ: الْاخْذُ بِمُحْكَمِ كِتَابِهِ، وَ الرَّدُّ الَى الرَّسُولِ: الْاخْذُ بِسُنَّتِهِ الْجَامِعَةِ غَيْرِ الْمُفَرِّقَةِ ٢٩. ضرورت پذيرش صلح پيشنهادى دشمن: حضرت مىفرمايد: صلحى را كه دشمن پيشنهاد مىكند، رد نكن (در نسخهها اختلاف است؛ در نسخه معجم دشتى چنين است: «و لاتدفعن صلحاً دعاك اليه عدوك و للَّهفيه رضى» در نسخه ابن ابى الحديد، ج ١٧، ص ١٠٦ قبل از «للَّه»، واو وجود ندارد. بر اساس نسخه معجم: صلحى را بپذير كه رضايت خدا در آن است. بر اساس نسخه ابن ابى الحديد: صلح را بپذير كه رضايت خدا در آن است.) در هر صورت اسلام دين صلح و دوستى است و صلح را مقدم بر جنگ مىدارد.
لَا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ و لِلَّهِ فِيهِ رِضًا ٣٠. آثار پذيرش صلح: حضرت مىفرمايد: فايده پذيرش صلح آن است كه فرصتى براى آسايش سپاه و تجديد نيرو است، با صلح اندوهت درباره جنگ برطرف مىشود و شهرها امنيت مىيابد. ١ فَإِنَّ فِي الصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ وَ رَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ وَ أَمْناً لِبِلَادِكَ ١. ابن ابى الحديد ١٧/ ١٠٦؛ خويى ٢٠/ ٣٠٢.
٣١. پذيرش صلح پيشنهادى از سوى دشمن ضمنهوشيارى دربرابر غافلگيرى: حضرت مىفرمايد: صلح را بپذير، اما هوشيارى و آمادگىخود را در برابر توطئههاى دشمن از دست مده. گاهى اوقات دشمن پيشنهاد صلح مىدهد تا بتواند شما را غافلگير كند. ١ وَ لَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ ١. آيين جهاد/ ١١٥؛ ابى الحديد ١٧/ ١٠٧؛ خويى ٢٠/ ٣٠٢ و ٣٠٣.
٣٢. دستور اكيد اسلام، پايبندى دقيق به پيمانهاى نظامى: حضرت پس از تأكيدات فراوان مىفرمايد: به پيمانهاى نظامى پايبند باش و به هيچ وجه در آن خيانت مكن كهخداوند پيمانها را مايه آسايش بندگان و حرم امن آنها قرار داده است. نكته جالب توجه آنكه حضرت براى بيان ضرورت پايبندى به پيمانها مقدمات و تأكيدات و آثار فراوانى برمىشمارد و سخن را در اين