جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٤
در جبهه حضور پيدا نكن، چرا كه اگر عجم (دشمن) تو را ببيند، خواهد گفت: اين فرد ريشه عرب است اگر او را قطع كنيم، آسوده مىگرديم و همين فكر (موجب تقويت روحيه آنان شده) آنان را به تهاجم پى در پى عليه مسلمانان برمىانگيزاند.
فَكُنْ قُطْباً وَ اسْتَدِرِ الرَّحَى بِالْعَرَبِ ٤. نترسيدن از فراوانى نيروى دشمن: رزمندگان مسلمان هرگاه مخلصانه- همانند زمان پيامبر اكرم (ص)- قدم در راه جهاد بگذارند، نبايد از زيادى سپاه دشمن هيچ ترسى داشته باشند؛ چه بسيار جنگهايى كه در آن مسلمانان اندك بودند، امّا به واسطه نصرت خداوندى، بر سپاه عظيم كفر پيروز شدند! فَإِنَّا لَمْ نَكُنْ نُقَاتِلُ فِيَما مَضَى بِالْكَثْرَةِ وَ إِنَّمَا كُنَّا نُقَاتِلُ بِالنَّصْرِ وَ الْمَعُونَةِ اتحاد:
آثار ١ امدادهاى غيبى:
آثار ١ پيروزى:
عوامل ١ دشمنان:
نترسيدن از كثرت ٤ فرمانده:
محوريت ٣ مجاهدان:
عوامل قدرت ٢؛ موانع ترس ٤ خطبه ١٤٨ ٦٠- ٦٠- كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ لَا يَمُتَّانِ إِلَى اللَّهِ بِحَبْلٍ وَ لَا يَمُدَّانِ إِلَيْهِ بِسَبَبٍ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَامِلُ ضَبٍّ لِصَاحِبِهِ وَ عَمَّا قَلِيلٍ يُكْشَفُ قِنَاعُهُ بِهِ وَ اللَّهِ لَئِنْ أَصَابُوا الَّذِي يُرِيدُونَ لَيَنْتَزِعَنَّ هَذَا نَفْسَ هَذَا وَ لَيَأْتِيَنَّ هَذَا عَلَى هَذَا قَدْ قَامَتِ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ فَأَيْنَ الُمحْتَسِبُونَ فَقَدْ سُنَّتْ لَهُمُ السُّنَنُ وَ قُدِّمَ لَهُمُ الْخَبَرُ وَ لِكُلِّ ضَلَّةٍ عِلَّةٌ وَ لِكُلِّ نَاكِثٍ شُبْهَةٌ وَ اللَّهِ لَا أَكُونُ كَمُسْتَمِعِ اللَّدْمِ يَسْمَعُ النَّاعِيَ وَ يَحْضُرُ الْبَاكِيَ ثُمَّ لَا يَعْتَبِرُ.